Cytaty o strachu

Przerażony tłum nie należy do zagrożeń, którym człowiek może się nauczyć przeciwstawić, podobnie jak nie można się nauczyć chodzić po spirali cyklonu.

– Powiedział, że takie stanie i pozwalanie, by osy go żądliły, nie wymagało odwagi – oznajmiła, zwracając się do kota. – Nie było to odważne, bo on się nie bał. Nic innego nie mógł zrobić. Ale powrót po okulary, choć wiedział, że osy wciąż tam są, naprawdę go przeraził. To było odważne.(...)

– A czemu? – spytał, choć wydawał się wyraźnie znudzony.

– Ponieważ – odparła – kiedy się boisz, ale i tak coś robisz, to to wymaga odwagi.

Strach jest zaraźliwy, potrafi się udzielić. Czasami wystarczy, by ktoś powiedział, że się boi, i strach staje się prawdziwy.

(…) nie ma nic równie przerażającego jak naga rzeczywistość…

(…) nikt nie jest zły z natury, tylko że po prostu się boi.

Strach dzielony z kimś ma nie takie wielkie oczy.

Nienawiść bierze się z lęku.

Zdrada i strach były zaraźliwe i należało je wyplenić bez litości z chwilą pojawienia.

To głupota być przesądnym, ale też głupotą też jest niczego się nie bać.

(...) jak się czegoś boimy, to często złościmy się na to.

– Boi się pani? Czego? – Niekoniecznie trzeba mieć powody, żeby się bać.

Nocne strachy to nie głupstwo (…). Nie lekceważ tego, co widzisz w nocy. W nocy widać lepiej i ostrzej, bo dzień człowieka rozprasza.