Cytaty o ciemności

58 cytatów · 37 autorów

Cytaty

  1. (…) bo kiedy wychodzi się z ciemności, słońce wydaje się jeszcze jaśniejsze.

  2. Mrok nocy nie ustąpi, kiedy zapalimy zimne ognie. Gdy tylko zgasną, robi się ciemniej niż przedtem.

    s. 183

  3. Czerń w źrenicy jest identyczna z czernią między galaktykami.

    s. 138

  4. Od dłuższego czasu staram się ograniczyć obecność ciemności w moim życiu (…) w świetle dziennym, w tej jasności rozlanej, bladej i niemal pozbawionej cienia dostrzegam mrok bardziej nieprzenikniony od mroku nocy.

  5. W całym wszechświecie nie ma dość mroku, by przyćmić światło świecy!

  6. Najczarniejsza godzina przychodzi przed świtem.

  7. Ciemność rozwiązuje wszystko: nie ma tu starań o to, by być kimś i robić wrażenie.

  8. Czasami tylko przechodząc przez najmroczniejszą ciemność znajdujemy światło.

  9. Na świecie zawsze będzie wiele zła i ignorancji. Ale światło zawsze zwycięży ciemności. Możesz rozjaśnić ogniem mrok, ale nie przesłonisz mrokiem ognia.

  10. Czuł, że nie ma takiego słońca, które zdałoby rozświetlić ciemności ogarniające jego serce.

  11. Kiedyś istniała wyraźna różnica między światłem a ciemnością. Światło było dobre, ciemność zła. Teraz ta różnica się zatarła. Ciemność była tajemnicą i wzbudzała strach, ale bałam się również światła. W świetle czułam się bezbronna. Kiedy zamykałam oczy, widziałam ciemność, która przypominała o mrocznej tajemnicy. Kiedy je otwierałam, za każdym razem widziałam świat, który nie miał pojęcia, co się wydarzyło tamtej nocy. Przeraźliwe jaskrawy i nieuchronny.

  12. – Zanim cię poznałem, Bello, moje życie przypominało bezksiężycową noc. Mrok rozpraszały jedynie nieliczne gwiazdy przyjaźni i rozsądku. A potem pojawiłaś się ty. Przecięłaś to ciemne niebo niczym meteor. Nagle wszystko nabrało barw i sensu. Kiedy znikłaś, kiedy meteor skrył się za horyzontem, znów zapanowały ciemności. Otoczyła mnie czerń. Nic się nie zmieniło, poza tym, że twoje światło mnie poraziło. Nie widziałem już gwiazd. Wszystko straciło sens.

    Chciałam mu wierzyć. Tyle że opisał, jak wyglądał mój świat bez niego, a nie na odwrót.

    – Kiedyś twoje oczy przyzwyczają się do ciemności – wymamrotałam.

    – W tym cały problem – jakoś im to nie wychodzi.