Cytaty o strachu

[…] lęki przeżywamy intensywniej niż radości. Potrafimy je roztrząsać w nieskończoność, gnębić się nimi i karać nieustannie.

Każdy się czegoś boi i wystarczy zasugerować, że się wie o tym lęku, by ludzie w to uwierzyli. Bo strach przed ujawnieniem lęku jest większy niż logiczne myślenie, że to niemożliwe, aby ktoś znał nasze myśli.

Przyznanie się do błędu, lęku, sekretu jest paradoksalnie łatwiejsze i zabiera mniej energii, niż ukrywanie tego. I czyni nas silniejszymi. Ale strach zaślepia i ludzie dźwigają lęki na swoich barkach jak kolejne okrycie.

Mówi się, że kobiety śnią o niebezpieczeństwach zagrażających tym, którymi się opiekują, a mężczyźni śnią o niebezpieczeństwach zagrażających im samym.

Była strasznie tchórzliwa i śmiertelnie bała się mężczyzn, toteż właśnie ze strachu i zmieszania stale trafiała z jednych męskich objęć w drugie.

[...] strach jest trucizną, która trawi sumienia powoli, lecz nieuchronnie.

[...] strach [...] paraliżuje i powoli wyniszcza sumienia, aż znikają ostatnie skrupuły i nic nie może powstrzymać podłości.

Nie boimy się dlatego, że coś jest przerażające [...]. Coś jest przerażające dlatego, że się boimy.

Strach jest skłonnością duszy [...]. A skłonności duszy przyćmiewają rozsądek.

[...] skąd można być pewnym, że wściekłość nie maluje takich obrazów, których człowiek najbardziej obawia się ujrzeć [...].

Mimo to, kiedy zdał sobie sprawę z tego, że mówi prawdę, poczuł się tak, jakby właśnie wyskoczył z samolotu i leciał w pustkę, czekając, aż otworzy się spadochron.

Zbyt mnie straszyli i teraz niczym już przestraszyć nie są w stanie.