[...] strach [...] paraliżuje i powoli wyniszcza sumienia, aż znikają ostatnie skrupuły i nic nie może… — Luis de la Higuera
[...] strach [...] paraliżuje i powoli wyniszcza sumienia, aż znikają ostatnie skrupuły i nic nie może powstrzymać podłości.
s. 54
Więcej z tej książki
[...] strach jest trucizną, która trawi sumienia powoli, lecz nieuchronnie.
Rozdział 7 · s. 186
[...] lepiej nie wiedzieć [...]. Prawda bywa bardziej niestrawna niż ignorancja.
Rozdział 7 · s. 107
Wspomnienia zawładnęły nim, zmuszając do skonfrontowania tego, kim był jako młodzieniec, z tym, kim się stał.
Rozdział 7 · s. 99

