Cytaty o strachu

Dyktatura nauczyła ludzi trzymać język za zębami, bo nigdy nic nie wiadomo.

Jak mawiał wuj Nicolas – najgorzej jest bać się strachu.

Trudno się lękać czegoś, co nie wie, że istniejesz.

To strach przed samotnością uczy nas miłości.

Nawet odważni ludzie często wolą być ślepi, gdy boją się coś zobaczyć.

Nieświadomość była jedynym sposobem, jaki miała na złagodzenie strachu.

Odległość między człowiekiem a grozą jest tak niewielka, że sama w sobie budzi trwogę.

Nagły przestrach jest jak śmierć, która jeszcze się nam nie ukazała, jak zarys śmierci. Na pewien czas pozbawia człowieka głosu, spojrzenia, funkcji życiowych; przez chwilę nie oddychamy, nie możemy myśleć, nasze serce nie bije.* Na tym polega życie. (…) Że coś się zmienia.

Przerażenie jest bardzo szybkie. Jesteśmy w stanie przerazić się, zanim to sobie uświadomimy. Jeszcze nie wiemy dlaczego, a już nasze ręce drżą, twarz blednie, a żołądek kurczy się jak balon, z którego uchodzi powietrze.

Strach to w znacznej mierze wyobraźnia. (…) Jeżeli nie puścisz wodzy fantazji, ciemność i dźwięki nie będą nad tobą miały żadnej władzy.

Groza posiada punkt, z którego nie ma odwrotu.

Jest ścigana tylko przez własne wspomnienia. Straszliwie obawia się rzeczy, które od dawna są martwe. Czy w medycynie nie ma na to jakiejś nazwy? Stres pourazowy?