Cytaty o rozwoju osobistym

(…) nie istnieje żaden obiekt wart osiągnięcia, oprócz regularnego rozwoju aspiranta poprzez wytrwałą naukową pracę, nie powinien on próbować biegać, zanim nie nauczy się chodzić; nie powinien zamierzać udawać się dokądkolwiek, dopóki całkowicie nie będzie przekonany, że jego Wolą jest pójść.

Plan pracy nad sobą, czyli tak właśnie trzymać:

1. Kochać mądrze, to znaczy tak, by każdy dzień był bogatszy.

2. Kochać rozsądnie, czyli tak, jak ja nie chcę!

3. Nie robić sobie na złość, czyli kochać tak, jak chcę.

Punktem wyjścia jest słabość. Od niej wszystko się zaczyna.

– Ty pewnie też nie jesteś słaby?

– Sam nie wiem – odpowiadam szczerze – ale cały czas żyję, chcąc się stać choć trochę silniejszym.

– To ważne – mówi krępy, odwracając się do mnie – Bardzo ważna jest wola, żeby się stać silnym i czynienie w tym kierunku wysiłków.

Spośród trzech możliwych dróg, Tadeuszu: samorozwojem, samobójstwem i schizofrenią, wybrałam dwie – samobójstwo i schizofrenię. I ostatecznie, w psychozie, popełniłam samobójstwo.

Nie można nigdy stać się tym, czego się nie zna.

Nigdy nie czułem, że jestem ignorowany. Ja zawsze wygrywam. Jestem silną osobowością, każdego dnia robię jakiś postęp w życiu. Każdy dzień zbliża mnie do czegoś bardziej doskonałego, lepszego. Nie ma we mnie złych emocji, które by sprawiały, że się źle czuję, bo ktoś mnie ignoruje. Nie mam tego. Nie załamuję się.

Wszyscy wiemy, że zimowy pejzaż pól i lasów, suto przyprószonych śniegiem, wiosną staje się nie do poznania. I nikt nawet nie przypuszcza, że podobne procesy zachodzą i w nas samych.

Świata nie da się zmienić, ale zawsze można zmienić siebie.

Już to pewna, że kto całe życie pracuje nad jednym, lżej mu idzie, ręka się wprawia, ale umysł ociężeć musi, mechanicznie palce wykonywają, czego się wyuczyły, a głowa pracować nie potrzebuje. Jest w tym zło, jest i dobro. Może ten dobroczynny podział pracy nadaje się dla mas, które nie mają wielkich darów – ale na ludzi, co by chcieli iść naprzód, nakłada kajdany.

Przy rzeczach dobrych się nie rośnie, bierze się je po prostu – i zaprzepaszcza… Ale to, co się teraz z nimi dzieje pozwoli im wzrosnąć. Miłość wszystko wybacza.

Wszystko, co nas naprawdę formuje, to cierpienie.