Przegryźć dżdżownicę

Żeby tak zasnąć i obudzić się za jakiś czas. Żeby już było po wszystkim. Żebym nie musiała pamiętać. Żebym mogła normalnie żyć. Żeby już tak nie bolało. Żeby się obudzić bez tego.

Przy rzeczach dobrych się nie rośnie, bierze się je po prostu – i zaprzepaszcza… Ale to, co się teraz z nimi dzieje pozwoli im wzrosnąć. Miłość wszystko wybacza.

Fajnie, że cię poznałam, ale czas nie kutas, nie stoi, czas lecieć.

Szybko posuwam się w stronę maniakalno-depresyjną, a bladoniebieskim odcieniem schizofrenii.

Umieram z miłości. Umieram z braku miłości. Dogorywam.

Płacz, płacz sobie, popłacz sobie nareszcie, to się wszystko zdarza w jakimś celu, – los zsyła takie straszne rzeczy po coś. Zobaczysz…

Ojciec by mi powiedział, zawsze ci mówiłem, wszyscy mężczyźni to skurwysyny.

W prawdziwym poznaniu siebie tkwi wolność, miłość i niezależność.

Przecież nie posiadam go na własność, przecież muszę zachowywać się godnie, przecież muszę zająć się sobą, a nie śledzić go, nie kontrolować, nie sprawdzać, nie pilnować!

Każdy dotyk rani tak bardzo, że umierasz godzinami.

Strach zmienia kobietę bardziej niż permanentny brak orgazmu.

Wszystko, co nas naprawdę formuje, to cierpienie.

Do dzisiaj myślę w kategoriach „za chwilę wakacje”.

Ten pierdolony świat jest cudowny, piękny i dobry. Trzeba tylko umieć to, kurwa, zauważać. Trzeba również nie zniżać się do pewnego poziomu. Bo to nie wypada. Jesteś lepsza niż inne. Niestety, bardzo mi to dobrze robi.

Złość takie samo dobre uczucie jak każde inne.

Nadzieja matką wariatek.

Jak mężczyzna nie ma grubego między nogami… portfela, to co z niego za mężczyzna.

Wiem, jak ułożyć rysy twarzy, by smutku nikt, nie zauważył…

Zawsze umiałam się rozstawać. Zawsze to znaczy dwa razy. Niszczycielsko, na zawsze, spalić mosty – nie ma powrotu. Wtedy można zacząć na nowo żyć. I co ty mówiłeś? Że rozstanie oparte na złości nie jest prawdziwym rozstaniem. Że będzie się ciągnęło przez lata, dopóki nie zobaczę, że tak naprawdę inaczej nie umiałam tego przyjąć.

Miłość to zaufanie do drugiej osoby – tak mówiłeś!