Cytaty o wadach

Ujawniać słabostki wielkich ludzi jest obowiązkiem; pokrzepia się przez to tysiące nie szkodząc nikomu.

Należy swoje ułomności nosić jak szaty królewskie, ze spokojem. Jak aureolę, którą lekceważymy, udając, że jej nie dostrzegamy. Tylko sylwetki ułomnych nie rozmywają się w mętnej przejrzystości atmosfery. Piękno jest cudowną ułomnością formy.

– Oficer bez nałogów (…) No to mamy swojego człowieka, który obok Świętej Róży i świętego Marcina z Porres może w kraju reprezentować wojsko. – Bez przesady (…) Jakieś wady, o których nikt nie wie, na pewno mam.

(…) człowiek może wykorzystać swoje wady… jeżeli tylko zda sobie z nich sprawę.

Wróg jest zawsze odzwierciedleniem naszych słabostek.(...) Nasz wróg podejmuje walkę tylko dlatego, iż wie, iż może nas ugodzić. I to dokładnie w punkt, który w swej pysze uważamy za najsilniejszy. Podczas walki staramy się zawsze osłaniać naszą słabą stronę, wróg zaś uderza w miejsca źle chronione – te, których jesteśmy najpewniejsi. I ostatecznie ponosimy klęskę, ponieważ stało się to, do czego nie powinno było dojść: pozostawaliśmy wrogowi wybór sposobu walki.

Kocha się tak samo przez wady i nieszczęścia i może nawet głębiej, a najgłębiej kocha się przez ból. Może być ktoś wysoki, zadbany, wymyty, pachnący, a nie ma go za co kochać.

Człowiek pełny nie powinien bać się żadnej przywary; powinien też wypraktykować je wszystkie, choćby z ciekawości.

Utraciłem wiele ze swych dawnych wad, w zamian zyskałem nowe. Równowaga jest zachowana.

Wszystko, co rzekomo zdusiliśmy - ułomności, przywary, obsesje - znów po pewnym czasie wypływa na powierzchnię.