Cytaty o rozmowie

[...] każdy rodzaj międzyludzkiej komunikacji jest ułomny. Nawet jeżeli próbujemy powiedzieć prawdę.

Wdawanie się w rozmowę z człowiekiem, który nie daje wiary żadnemu naszemu słowu, jest trudem daremnym, straconym czasem.

Ludzie, którzy chcą się porozumieć, zawsze znajdą drogę do siebie.

Myśli, których się nie zdradza, ciążą nam, zagnieżdżają się, paraliżują nas, nie dopuszczają nowych i w końcu zaczynają gnić. Staniesz się składem starych śmierdzących myśli, jeśli ich nie wypowiesz.

Czasem ktoś nieszczęśliwy pozbywa się smutku, kiedy się wygada. Czasami temu, kto chciał zabić, myśl o morderstwie wylatuje przez usta razem ze słowami i nie popełnia już zabójstwa.

Kiedy chcesz się czegoś nauczyć, nie trzeba sięgać po książkę. Trzeba z kimś porozmawiać.

Włoch nie należał do ludzi, z których trzeba wyciągać informacje. One wprost z niego tryskały.

Wszelka rozmowa z kimś, kto nie cierpiał, jest zwykłą paplaniną.

[...] nie miał zamiaru wdawać się w dyskusję na temat swojego charakteru. Oponowanie doprowadziłoby do niepotrzebnych komplikacji, a zgadzanie się ze słowami interlokutora byłoby zbyt daleko idącą uległością.

Podobno moja najgroźniejsza broń to umiejętność zanudzenia słuchacza [...]. Przynajmniej tak twierdzi moja żona.

Kiedy mówię – nie słucham.

Nie chciałam mieć stałych poglądów, byłyby niepotrzebnym bagażem. W dyskusjach stawałam raz po jednej, raz po drugiej stronie - i wiem, że nie lubili mnie za to moi rozmówcy.