Cytaty o rozczarowaniu

(…) tam nie było żadnej miłości, a ona głupia opierała tyle nadziei na czymś tak strasznie znikomym.

Patrzaj! powracam bez serca i sławy,

Jak obłąkany ptak, i u nóg leżę.

Po co żałujesz dzikiej wietrznicy,

Która cię zwabia w te knieje,

Zawraca głowę, rzuca w tęsknicy,

I może jeszcze się śmieje?

Co się stało z przygodami serca? Zabiły je ciemne przygody życia.

Wiesz, co było naszym pechem, Bergg? To, że się nam powiodło i że siedzimy tu. Człowiek zawsze wraca z pustymi rękami…

To co się stało, może być straszne, ale najstraszniejsze jest to, co się... nie stało.

(…) najgorszą rzeczą każdego romansu jest to, że tak bardzo obdziera ludzi z romantyzmu.

Mężczyźni żenią się, bo są znużeni, kobiety – przez ciekawość. I obie strony doznają rozczarowania.

– Głupia rzecz, miłość. Poznajesz, kochasz, cierpisz. Potem jesteś znudzony albo zdradzony.

Wiatrem nadziane puknęły nadzieje.

Miał być lepszy od zeszłych nasz wiek XX.

Już tego dowieść nie zdąży.

Świt przerywa często najpiękniejsze sny o nim.