Maria Dąbrowska
Cytaty
Mówią, że kobieta powinna się wyżyć w miłości, bo inaczej nie będzie pełnym człowiekiem.
Niejeden walczy z przemocą nie dlatego, że jej nienawidzi, ale dlatego, że ją kocha. Tylko że w najcenniejszej skrytce duszy sam jeden czuje się uprawniony do jej wywierania.
To, co wiecznie, zawodzi, wiecznie też jest przedmiotem nadziei.
Bo gdy nas nie stać na miłość, stać nas zawsze na zazdrość.
Człowiek może służyć tylko czemuś, nigdy komuś.
Wystarczyła wiadomość, że ma go ujrzeć, aby stara blizna zaczęła krwawić.
Gdy miłość otwiera świat, otwiera go nawet nieszczęśliwa.
W życiu bywają noce i bywają dnie powszednie, a czasami bywają też niedziele. Rzadziej się to zdarza niż w kalendarzu.
Człowiek (…) musi do wszystkiego dorastać sam. I do stosowania przymusu wobec siebie także sam.
Może w tym jest jedyna racja miłości, że kiedy zrywa się więź, co nas łączy ze światem, ona przychodzi w pomoc jako przypomnienie, że więź istnieje i poprzez bliskość dwojga nawiąże się na powrót ze wszystkim.
Gdy te hamulce pękną, a bywa, że wystarczy, aby jeden się obluzował, wszystko się rozprzęga i toczy choć na złamanie karku, byle ku jakiejś odmianie. Aż póki znów nieprzewidziane względy ruchu nie zatamują.
I czemu w tym jednym głupi człowiek czepia się tak uparcie popełnionej omyłki, czemu poraniony, pokaleczony, świadomy, że idzie złą drogą brnie wciąż dalej, ciągle się łudząc, że to może nie była omyłka?
