Cytaty
Nie masz jak droga na duszne troski i niepokoje..
s. 180
[...] w rzeczywistości nie mamy gdzie iść, bo tam, gdzie chcielibyśmy być, już jesteśmy. Japończycy bardzo ładnie dają temu wyraz w powiedzeniu: „W dniu, w którym zaniechasz podróży, dotrzesz do celu”.
Ukryte programy · s. 155
Kto raz odszedł i poznał świat [...] utracił dom...
Łabędzia pieśń, 3 · s. 123
Słodko, słodko otrząsnąć pył z obuwia i odchodzić nie pozostawiając nic za sobą, nie, nie odchodzić, ale iść... [...] Odchodzić idąc, iść odchodząc i nie czuć nawet wspomnienia.
Rozdział X: Hulajnoga i nowe przyłapanie · s. 166
[...] może wcale już nie wróci. Tak zaczynali wszyscy. Muszę iść tu, muszę iść tam, coraz dalej. Aż wreszcie odeszli tak daleko, że już nie wrócili.
s. 64
Ogarnął mnie smutek przed daleką drogą. Prawda, messer, że taki smutek jest czymś naturalnym nawet wtedy, kiedy człowiek wie, że u kresu tej drogi czeka go szczęście?
wypowiada Małgorzata Nikołajewna · Część druga: 31. Na Worobiowych Górach · s. 435
W moim życiu największymi dobroczyńcami okazały się podróże i sny.
wypowiada autor, Nikos Kazantzakis · Prolog · s. 5
[...] droga bowiem wydaje się znacznie dłuższa, gdy się ja raz pierwszy przebywa [...].
wypowiada Narrator · Rozdział trzeci, Satana · s. 83
Wszystko nas zawodzi, to prawda. Lecz miejsca najbardziej.
s. 7
Autostrady mówią człowiekowi: jedź, nie ma na co patrzeć. Są dla idiotów, którzy chcą jak najszybciej dostać się z jednego punktu do drugiego.
s. 51
[...] pragnienie, które zauważałem u wszystkich podróżników i które niezmiennie mnie irytowało: pragnienie, aby zostać zadziwionym, bez opuszczania przy tym własnego, stabilnego i bezpiecznego świata.
[...] Paryż jest na tyle duży, żeby się zgubić, ale i na tyle mały zarazem, żeby móc coś dla siebie znaleźć.
wypowiada Miquel Moliner · Miasto cieni, 1954 · Rozdział 31






















