Cytaty
Pisanie o czym się tylko zechce, było najniebezpieczniejszą formą wyrażania życzeń.
Tworząc książkę, autor pisze list do siebie samego po to, by opowiedzieć sobie rzeczy, o których inaczej by się nie przekonał.
(...) interesująca książka może zostać wyrzeźbiona z surowego języka jedynie za pomocą wątpliwości ostrych jak dłuto.
Zazwyczaj ludzie, którzy umieją pisać listy, nie muszą ich pisać. To dlatego, że mogą żyć we własnym kontekście.
Cienkim długopisem, drobnymi literami opisuję po kolei, co mi się przydarzyło. Muszę to dokładnie zapisać, póki wspomnienia są jeszcze wyraźne. Nikt nie wie, czy pozostaną na zawsze w niezmienionym, właściwym kształcie.
To, co wynika z wyobraźni przychodzi znacznie trudniej niż to, co wynika z pamięci.
Chciała pięknie pisać, ale słowa odmawiały jej posłuszeństwa.
Arcydzieło było już stworzone, gotowe. Kiedy się dalej tworzy arcydzieło, które już zostało stworzone, nie czyni się go większym arcydziełem, ale się je niweczy. Trawi się resztę życia na zmienianiu średników na przecinki, a przecinków na średniki.
Noce agonii i rozpaczy. Napisałam opowiadanie „Schizo simplex”, które ukazało się w „Okolicach”. To mnie uratowało przed samobójstwem, czułam się oczyszczona.
Zawsze w głowie ma się lepszą wersję książki niż ta, którą udaje się przelać na papier.
Nie należy pisać dla innych, lecz dla siebie samego.
Od nie napisanych wierszy gnije dusza poety.
