Cytaty o nienawiści

Jak człowiek się kogoś boi, to go nienawidzi, ale nie może przestać o nim myśleć.

[...] poczułem się bezbronny i przestraszony tym, jak łatwo przestaje się nienawidzić osobę dotąd uznawaną za wroga, z chwilą gdy ta przestaje się jak wróg zachowywać.

Po cóż nam wyobraźnia jak nie po to, by odgrywać, powtarzać i hołubić w sobie krwawe możliwości? Zemstę można wyegzekwować po stokroć w ciągu jednej bezsennej nocy.

[...] zasadę miłości bliźniego wpojono mu bowiem równie głęboko, jak nienawiść do samego siebie i w ten sposób całe jego życie stało się przykładem, że bez miłości własnej niemożliwa jest też miłość bliźniego, że nienawiść do samego siebie jest tym samym co skrajny egoizm i płodzi w końcu tę samą okrutną samotność i rozpacz.

[...] z chwilą, gdy nienawidzimy jakiegoś człowieka, nienawidzimy w jego obrazie czegoś, co tkwi w nas samych. Nie oburza nas bowiem coś, czego w nas samych nie ma.

Energia nigdy nie idzie na marne, jeśli chodzi o miłość lub nienawiść. Oba te uczucia ładują się na swój sposób.

„Złością się nie najesz, a zemstą nie zapłacisz za prąd”.

W oczach kobiety widział ból, niedowierzanie i nienawiść. Nie był pewien, które z tych uczuć dominuje, ale gdyby musiał zgadywać, powiedziałby, że nienawiść. Ona zawsze jest najsilniejszą, przynajmniej na krótką metę.

[...] możesz nabrać ochoty na zemstę. Ochota to nie grzech. Ale chęć jej realizacji byłaby straszliwą pomyłką.

Zemsta jest jak pożar. Im więcej pochłonie, tym bardziej robi się zachłanna.

Nienawiść dodawała mi skrzydeł, oczyszczała mnie z tego pierworodnego grzechu pokory, który byt moim jedynym dziedzictwem, pierwszą szczyptą soli na języku. Czutem się prawie wzniosły, wszechmogący, peten nadziei.