Cytaty o zemście

75 cytatów · 58 autorów

Cytaty

  1. We wrześniu 1993 abchaskie oddziały odbijają Suchumi. Miasto jest zmasakrowane, ale wolne. Rozpoczyna się likwidacja kolaborantów. Nie ma litości, kaukaskie wojny pozbawione są miłosierdzia.

    s. 48

  2. Zwycięstwo nie polega na zemście, ale na odzyskaniu spokoju. Gdy ich imię przestaje wywoływać w tobie burzę, a staje się tylko echem przeszłości.

  3. Odwet to owoc źle ukierunkowanych uczuć.

  4. Zemsta to nie szabla, którą trafiasz precyzyjnie tego jednego. Zemsta to dębowa ława, którą młócisz po pijanemu. Nie widzisz ile głów roztrzaskałeś, tylko się domyślasz. Więc przestajesz myśleć.

    s. 323

  5. Boże! Czy to jest Ziemia? Czy rzeźnia numer pięć? – Wolna wola. Wybór należy do ciebie! Rewanż! Czy to jest myśl? Czy to jest atawizm? – Wolna wola. Wybór należy do ciebie!

    s. 93

  6. Ocaliłam życie. Mój ojciec nie miał takiego refleksu: został zatłuczony na śmierć przez Ukraińca, który chciał zaliczyć jakiegoś Żyda, sądząc, że mści się za cierpienia, jakich doznał od czerwonych na okupowanych terenach. Niech mi kto powie, dlaczego ojciec życiem zapłacił za zbrodnie Stalina; czy my także nie ucierpieliśmy od sierpa, mimo że woleliśmy go od swastyki?

    s. 232

  7. Częste napady dokonywane przez Indian na wszystkich granicach republiki La Platy i Chile mają za główny cel utrudnić handel chrześcijanom i porywać ich, by w ten sposób zyskać zwierzęta zmuszone świadczyć usługi, a nie wymagające oswajania; po wtóre, by zemścić się za biedę, w jaką wpędzili ich Europejczycy, przywłaszczając sobie ich ziemię. Zioną zaciekłą nienawiścią do wszystkich białych i zabijają ich w najokrutniejszy sposób, darując życie jedynie dzieciom i kobietom, którym przeznaczona jest nikczemna niewola.

    s. 21

  8. Geremek mu zablokował karierę, więc Kaczyński sprawił, że nie został premierem. Mazowiecki go odtrącił, Kaczyński wypowiedział mu wojnę. Wałęsa zablokował sukces PC, rzucił się do gardła samemu Wałęsie. Wystarczyły dwa lata i walczył z całym solidarnościowym establishmentem. W walce nie uznawał reguł, oskarżał wszystkich o wszystko. (...) Jak wyrzucał kogoś z partii, to w aurze skandalu. Jak oskarżał, to ześlizgując się w oczywiste kłamstwa. Toczone przez niego wojny zawsze były brudne, nawet gdy racja była po jego stronie.

    s. 81

  9. Reasumując: siła talentu Dumasa sprawiła, że policyjny raport przeistoczył się w śródziemnomorską canzonę o zemście, romantycznej, a zarazem chłodnej i wyrafinowanej, wspartej potęgą pieniądza i mózgu drążonego przez mściwą pamięć. Kamienie zdrady i zbrodni są tu jak szorstkie, wydarte z brzucha diamenty, które mściciel-szlifierz bierze w dłoń i pieści narzędziami, czyniąc z nich brylanty zemsty. Ta zemsta ma jubilerską precyzję – diamentów nie szlifuje się obrabiarkami. Ta powieść jest katechizmem mścicieli posażnych – wielkiej zemsty nie dokonuje się kuchennym nożem. Dla bezsilnych nędzarzy, którym zemsta śni się po nocach jak naga oddaliska eunuchowi – jest tylko modlitewnikiem.

    s. 20

  10. Cierpliwość, podobnie jak zemsta, jest potrawą, którą się spożywa na zimno.

  11. Nigdy nie lekceważ zemsty jako czynnika motywującego ludzi.

  12. Zemsta jest strzałą, która często pada na głowę łucznika.

    s. 256