Cytaty o zemście

Jestem dobra, jak baranek,

Jestem słodka, jak cukierek,

Kiej mnie nie zdradza kochanek,

Kiej nie chodzi do fryjerek.

Ale kiejbym tego dociekła,

Ze mnie Stasio osukuje,

Ze zdrajca inną całuje,

Stałabym się jędzą z piekła.

Jejbym warkoce wyrwała,

A samego wałkiem sprała,

Jakbym tłukła, tak bym biła,

Azbym zdradzać oducyła.

– Chcecie oddać bogom ogień?

– Tak. Z odsetkami.

– Ale… dlaczego? (…)

– Bo… – zaczął Cohen. – Bo pozwolili nam się zestarzeć.

Poza tym zawsze istniała szansa, że w pewnym momencie może znaleźć się w pokoju sama z Lacrimosą. Wtedy nie potrzebowałaby czosnku ani kołka, ani topora. Wystarczyłaby chwila rozmowy o ludziach, którzy są zbyt niesympatyczni, zbyt złośliwi, zbyt szczupli... Tylko pięć minut, sam na sam.

I może jeszcze szpilka, dodała Perdita.

– Jeżeli zaś wasza książęca mość mówisz o rachunkach z panem Kmicicem, moim przyjacielem, tedy radziłbym z serca tej arytmetyki poniechać.

– Proszę, a czemu to? – spytał książę.

– Bo cztery w arytmetyce są działania. Owóż, lubo pan Kmicic fortunę ma zacną. przecie mucha to w porównaniu do waszej książęcej, więc na dzielenie pan Kmicic nie przystanie; mnożeniem sam się zajmuje; odjąć sobie niczego nie pozwoli; mógłby chyba coś dodać, a nie wiem, czyżbyś wasza książęca mość był na to łakomy.

O tobie też, suka twoja mać, nie zapomniałem, choć czwarty rok już minął, jak mi wykręciłeś ten paskudny numer, jak mi założyłeś pętlę i tyle cię widziałem. Zniknąłeś po tym jak kamfora, ale ja cię odszukam. Zdobyłem parę twoich danych osobistych i w końcu cię dopadnę. Czas pracuje dla mnie jak maszyneria ruletki pracuje dla bankiera. O, słodki to będzie dzień. Serce mi bije na myśl o tym.

Po cóż nam wyobraźnia jak nie po to, by odgrywać, powtarzać i hołubić w sobie krwawe możliwości? Zemstę można wyegzekwować po stokroć w ciągu jednej bezsennej nocy.

„Złością się nie najesz, a zemstą nie zapłacisz za prąd”.

[...] możesz nabrać ochoty na zemstę. Ochota to nie grzech. Ale chęć jej realizacji byłaby straszliwą pomyłką.

Zemsta jest jak pożar. Im więcej pochłonie, tym bardziej robi się zachłanna.