Cytaty o miłości

Kobiety kochane, uwielbiane, otaczane ciepłem i uczuciem rozkwitają. Zarzucone trudnościami, przekonane, że unieszczęśliwiają swego ukochanego, gasną i bledną.

Starzy ludzie często podkreślają, że miłość w małżeństwie przychodzi z czasem. Przywiązanie, doświadczenie, wspólne sprawy, spędzone chwile, dzieci... To wszystko naprawdę łączy.

Miłość to nie jest kaprys, to sztuka do uprawiania na całe życie.

Kocha się raz i ja swoją miłość już przeżyłem. Te trzy lata, które dziś wydają mi się snem, były najpiękniejszym okresem mojego życia. Kochałem i wiem, że i ona mnie kochała. Wiem to na pewno.

Miłość z całym jej urokiem, magią, wdziękiem, wreszcie z całym cierpieniem, które jest jej nieodłącznym elementem, to najpiękniejsza rzecz, jakiej możemy jako ludzie doświadczyć. Nic piękniejszego nie możemy przeżyć. Musisz za tę miłość dziękować. Dzięki niej z jednej strony tu, na ziemi, doświadczyłeś nieba, a z drugiej bólu człowieczeństwa.

W miłości człowiek musi niekiedy robić dobrą minę do złej gry, żeby zaznać trochę szczęścia. To właśnie niewiedza, gdzie jest nasza ukochana i co się z nią dzieje, doprowadza nas do szaleństwa.

Bardzo cię kocham, dlatego mogę zaakceptować to że czasem mnie odepchniesz, na krótką chwilę.

(...) kocham go tak bardzo, że to aż boli.

Tu nie chodzi o miłość, tylko o zaufanie. W życiu możesz kochać i całować wiele osób, ale to, czy powierzysz komuś swoje życie, to inna sprawa. Ale jeśli ufasz komuś tak, że zdradzisz mu swoje imię... to zapewne także go kochasz.

I zaskakujące odkrycie; nienawiść wcale nie bardzo różni się od miłości. Jest do niej zadziwiająco podobna, w specyficzny, mroczny sposób. I łagodzi ból, który inaczej byłby nie do zniesienia.

Do tej pory sądziła, że nienawiść niezbyt różni się od miłości, ale teraz zmieniła zdanie. Miłość to ciepły powiew, to powietrze i czystość. Nienawiść to rozszalały huragan.

Miłość jest nieskończenie pomysłowa. Jeśli jesteś z kimś bez względu na wszystko, nie zdradzi cię. Wobec takiego zaufania, przyjaźni, stałości, w poranionym, pozbawionym wszelkich więzów człowieku dzieje się coś, czego nie da się wypowiedzieć. Nareszcie opiera swoją nadzieję na skale.