Cytaty o biologii

Mówiąc najprościej, nauka nie potwierdza istnienia wyłącznie dwóch płci. Choć „natura” bywa narzędziem używanym w obronie binarnego podziału, jak na ironię to właśnie ona stanowi argument na poparcie tezy, że płeć to spektrum zawierające wiele różnych kategorii. Zacznijmy od tego, że jedno na sto niemowląt najzwyczajniej w świecie nie wpisuje się w męsko-żeński podział. Często nazywane interpłciowymi, osoby te pod względem anatomii, poziomu hormonów oraz chromosomów nie są ani płci męskiej, ani żeńskiej.

Tłumienie kojarzenia krewniaczego (…) jest dobrze rozwinięte u wielu różnych zwierząt, od muszek owocówek i gryzoni po naczelne. Dla gatunków rozmnażających się płciowo jest to niemal biologiczny nakaz. W przypadku bonobo seksu ojców z córkami unika się w ten sposób, że w okolicach okresu dojrzewania samice odchodzą, by dołączyć do sąsiednich społeczności. Seks matek z synami jest natomiast w ogóle nieobecny, mimo że zostają oni w grupie i często przemieszczają się razem z matkami. Tylko w tym wariancie seks jest w społeczności bonobo wykluczony. A wszystko to pod nieobecność jakiegokolwiek tabu.

Nie da się nas zdefiniować na podstawie anatomii, ponieważ dzielimy ciała z drobnoustrojami, których jest ogółem więcej niż naszych własnych komórek. Krowy nie umieją same jeść trawy, ale potrafi to ich mikrobiom.

Jeśli wyraz "cyborg" - skrót od "cybernetyczny organizm" - opisuje połączenie żywego organizmu z wytworem technologii, to my wszyscy (podobnie jak reszta form życia) jesteśmy symborgami, czyli symbiotycznymi organizmami.

Wszystkie zagłębienia twojego ciała roją się od bakterii i grzybów. Masz więcej drobnoustrojów niż własnych komórek. W twoim przewodzie pokarmowym żyje więcej bakterii, niż jest gwiazd w naszej Galaktyce.

Natura to wydarzenie, które nie ma końca. Jak ujął to William Bateson, ten sam, który ukuł termin „genetyka”: „Zwykle myślimy o zwierzętach i roślinach jako o materii, one jednak są w rzeczywistości układami, przez które materia ciągle przechodzi”. Patrząc na jakiś organizm – czy to grzyb, czy sosnę – widzimy jeden moment w jego nieustającym rozwoju.

Zanim Albert Frank ukuł pojęcie "symbioza", nie dało się inaczej opisać relacji pomiędzy różnymi typami organizmów. Dopiero ostatnie lata przyniosły większe zniuansowanie narracji wokół symbiozy. Toby Spribille - badacz, który odkrył, że porosty składają się z więcej niż dwóch komponentów - argumentuje, że powinniśmy na nie patrzeć jak na system. Porosty bowiem nie są produktem stałego związku partnerskiego, jak od dawna sądzono. Stanowią raczej efekt całego wachlarza możliwych interakcji pomiędzy większą liczbą różnych graczy.

Nie do końca potrafię sobie wyobrazić, jak można żyć tak, jakby wolna wola nie istniała. Być może nigdy nie będzie możliwe patrzeć na siebie jako na nic więcej niż sumę biologicznych składników. Może będzie nam musiało wystarczyć, że mity, które sobie opowiadamy o ludziku w naszym mózgu, będą przynajmniej nieszkodliwe, a ciężką pracę autentycznie racjonalnego myślenia zachowamy tylko do spraw naprawdę ważnych – takich jak wstrzymywanie się od surowych ocen.

Oksytocyna, hormon miłości, sprawia, że stajemy się bardziej prospołeczni wobec swoich, ale gorsi wobec wszystkich innych. Czegoś takiego nie można nazwać zwykłą „prospołecznością”. Jest to etnocentryzm i ksenofobia.

Jedna z tych zmian polega na zmniejszaniu się liczby komórek mózgowych (neuronów) oraz połączeń między nimi (synaps) w okresie dorastania. Proces ten nazywamy przycinaniem (pruning). (...) W dzieciństwie ma miejsce nadprodukcja neuronów i połączeń synaptycznych. (...) Przycinanie połączeń synaptycznych osiąga swój szczyt właśnie w okresie intensywnych zmian, jakim jest dorastanie. Pozbywamy się wówczas zbędnych połączeń, pozostawiając te, z których korzystamy.

Ludzie jako gatunek nie znoszą chaosu i wykazują silną skłonność do odnajdywania oraz wytworzenia porządku, nie uciekniemy przed tym, ponieważ tym obdarzyła nas biologia.

Pamięć to jedynie biochemia, a jednak określa ona każdego człowieka jako niepowtarzalną jednostkę.