Cytaty o cierpieniu

Dante nie wiedział, że nie ma na świecie cierpienia większego, niż doznawać szczęścia na oczach nieszczęśliwych, jeść w obecności głodnych.

Taki jest jednak zawsze pierwszy odruch beznadziejności: wiara, że w samotności cierpienie zahartuje się i wysublimuje jak w ogniu oczyszczającym. Mało ludzi potrafi naprawdę znieść samotność, ale wielu marzy o niej jak o ostatniej ucieczce. Podobnie jak myśl o samobójstwie, myśl o samotności bywa najczęściej jedyną formą protestu, na jaką nas stać, gdy wszystko zawiodło, a śmierć ma w sobie jeszcze ciągle więcej grozy niż uroku.

Moja dusza zamartwia się w obliczu tego świata, w którym ludzie żyją po to, by unieszczęśliwiać się jeden po drugim.

Cierpienia tego, kogo się kocha, są moralnie bardziej nieznośne od własnych.

Cierpimy, skoro tylko potrzebujemy kogoś lub czegoś.

Bywają noce tak pełne udręk, że nazajutrz należałoby zmienić nazwisko, bo nie jest się już tym samym, co pierwej.

Każdy ból się zapomina, upokorzenia - żadnego.

Cierpieć - oto jedyny sposób na poznanie poczucia istnienia.

Wszelka rozmowa z kimś, kto nie cierpiał, jest zwykłą paplaniną.

Poczucie przekleństwa ma tylko ten, kto wie, że doświadczałby go nawet w samym środku raju.

Człowiek - zwierzę, które potrafi cierpieć przez to, czego nie ma.

Jaki jest sens mówić ludziom prawdę, jeżeli przysporzy im to tylko bólu?