Cytaty o cierpieniu

Każdy z nas nosi w sobie jakieś kamienie. Trzeba mieć odwagę, by je z siebie wyrzucić.

Ból jest objawem buntu wobec tego, czego się doświadcza.

– Empatia? A cóż to takiego? – Glokta skrzywił się, masując bolącą nogę. – To smutne, ale cierpienie sprawia, że człowiek lituje się tylko nad sobą.

Państwo nie wynagradza ludzkiego cierpienia… Co najwyżej raczy je oszukiwać.

Oświecenie zaś to zrozumienie, że źródłem ludzkiego cierpienia są iluzje, czyli nasze myśli i przekonania.

Kiedy jesteśmy młodzi, sądzimy, że cierpienie to coś, co ktoś nam może zadać. Kiedy przybywa nam lat wiemy już, że prawdziwe cierpienie mierzy się tym, co nam odebrano.

Najgorsze co nas spotyka, zawsze uderza w tę część nas, która chce kochać świat.

– Gdyby tak można przepołowić wszystko, co jest całe. (…) Gdyby tak każdy mógł wyjść ze swojej tępej, nieświadomej całkowitości. Kiedy byłem cały, wszystko było dla mnie naturalne a pomieszane, głupie jak powietrze; myślałem, że wszystko widzę, a to była tylko zewnętrzna powłoka. Jeżeli ty kiedyś staniesz się połową siebie, a życzę ci tego, chłopcze, zrozumiesz rzeczy niedostępne dla pospolitej inteligencji mózgów całych. Utracisz połowę swojej osoby i świata, ale ta połowa, która ci pozostanie, będzie tysiąckroć głębsza i więcej warta.

Nie mogę uwierzyć, że tak normalnie wyglądam na zewnątrz, choć w środku mam kompletne pobojowisko.

Poczuć się przenicowaną, zupełnie nagą, zmiażdżoną, zniszczoną i żyć nadal.

Próbowała co prawda zawierać znajomości, rozmawiać, ale stwierdzała: „nie sposób zrzucić własnej skóry i wejść w cudzą... czyjaś tragedia jest czymś innym niż twoją własną”.

Zapewne wielkość szczęścia, które się odczuwa, jest wprost proporcjonalna do lęku i bólu, który nastąpił wcześniej. Dlatego, odpukać, nie prosiłabym raczej Boga o szczęście. A nawet o ulgę prosiłabym z pewnym wahaniem.