Anam Cara. Duchowa mądrość celtyckiego świata

Ciemność rozwiązuje wszystko: nie ma tu starań o to, by być kimś i robić wrażenie.

Jedną z najcenniejszych rzeczy, którą w przyjaźni i miłości należy zawsze chronić, jest twoja odmienność.

W przyjaźni domyka się starożytny krąg. To, co jest między wami pradawne, będzie czuwać nad wami, chronić was i trzymać przy sobie.

Powinniśmy wyzbyć się fałszywego dualizmu, który oddziela duszę od ciała. Dusza nie tkwi po prostu w ciele, ukryta w jakiś zakamarkach. Prawdą jest coś wręcz przeciwnego. To ciało spoczywa w duszy, a ona przenika je bez reszty.

Nawet ten, z kim przebywasz najbliżej, ktoś, kogo kochasz, nadal pozostaje dla ciebie osobnym światem. Na tym polega gorzki smak miłości. Dwoje ludzie stają się sobie tak bliskimi, że pragną być jednym, ale ich osobne przestrzenie na to nie pozwalają. W przestrzeni zawsze pozostajemy oddzieleni.

Nas, żyjących w tradycji kultury zachodniej, uczono wiele o naturze zła i naturze grzechu, nigdy jednak nie powiedziano nam, że jednym z najcięższych grzechów jest nieprzeżyte życie. Jesteśmy posłani na ten świat, aby w pełni i do końca przeżyć wszystko, co się obudzi w nas samych, i wszystko, co przyjdzie do nas z zewnątrz.

Nietzsche powiedział, że jednym z najlepszych dni w jego życiu był ten, w którym ponownie ochrzcił wszystkie swoje negatywne cechy, co sprawiło, że stały się one najlepszymi.

Jedna z najstarszych medytacji polega na wyobrażeniu sobie, że wdychasz światło, a wydychasz ciemność lub zalegające w tobie popioły.

Przyczyną, dla której w dzisiejszych czasach tak boleśnie doświadczamy braku świętości jest to, że całkowicie utraciliśmy szacunek dla tajemnicy. Nowoczesne techniki informacji są jednym z największych niszczycieli prywatności. To, co prawdziwie głębokie i osobiste, powinniśmy chronić w naszym wnętrzu. Oto dlaczego we współczesnym życiu występuje tak wielki głód języka duszy.

Czy gdzieś jest takie miejsce, w którym w sekrecie gromadzą się nasze minione dni? Jak pytał średniowieczny mistyk: gdzie się podziewa światło świecy, kiedy ją zdmuchnąć? Wierzę, że jest takie miejsce. Nazywa się ono pamięć.

Słońce wydobywa erotyczny potencjał planety: to ono budzi jej nieokiełznaną zmysłowość.

Jedną z przyczyn, z których powodu tak wielu ludzi odczuwa stres, nie jest to, że wykonują oni stresujące czynności, lecz to, że tak niewiele czasu spędzają w ciszy. Nie można wyobrazić sobie owocnej samotności, która pozbawiona byłaby ciszy i przestrzeni.

Jeżeli potrafisz zdobyć się na to, by postrzegać proces starzenia się nie jako obumieranie ciała, lecz porę żniw duszy, przekonasz się, że czas ten może nieść w sobie siłę, wewnętrzną równowagę i pewność siebie. Kiedy ów czas nadejdzie, zrozumienie, na czym polegają żniwa duszy w kontekście następujących po sobie pór roku, da ci poczucie cichej satysfakcji z faktu, iż taki właśnie okres pojawia się w twoim życiu.

Poezja jest dziedziną, w której język najpiękniej wyraża się we własnym milczeniu. Poezja jest językiem ciszy.