Ostatnio dodane

Każde dziecko ma duże zdolności aktorskie. Obserwuje bacznie świat, ludzi dorosłych, ich zachowanie, podsłuchuje ich język, podpatruje zwierzęta, naśladuje je, a czasem przedrzeźnia. W ten sposób odbywa się pierwszy stopień wtajemniczania dziecka w życie, świat i język. Dziecko uczy się, naśladując dorosłych i inne dzieci. Przyswaja sobie ich umiejętności. Dzięki przejętym, przyswojonym pierwszym wiadomościom i umiejętnościom rozwija własną osóbkę. Stopniowo, w miarę jej rozwoju, usamodzielnia się, traci instynkt naśladownictwa, ponieważ przestaje on być potrzebny.

(…) kto umiejętnie milczy, wydaje się zwykle mądrzejszy.

– Był taki człowiek, który twierdził, że jeśli pod bramą dużej kamienicy codziennie rzuci pani skórkę od banana, potkną się na niej ci sami ludzie.

– Pechowcy?

Pokręcił przecząco głową.

– Ofermy. Ci, co gubią klucze, łykają ości i nie mają szczęścia do interesów.

Przyjemnie jest patrzeć, jak śpią ci, których się kocha.

Wydawało mi się, że nie warto iść dalej, jeśli zawsze trzeba iść tą samą, zamkniętą drogą naszego przeznaczenia. Jedni rodzą się, żeby żyć, inni po to, aby pracować, a jeszcze inni, żeby przyglądać się życiu. (…) Nie sposób wyjść z tego kręgu.

Pomyślałam, że za każdą radość w życiu muszę zapłacić czymś przykrym. Że to chyba jakieś nieodwracalne prawo.

(…) Tylko istoty z mego własnego pokolenia, obdarzone tymi samymi co ja zamiłowaniami, mogły mnie wesprzeć i obronić przed trochę nierealnym światem ludzi dojrzałych.

Lubię ludzi z tą przymieszką szaleństwa, które sprawia, że życie nie jest tak monotonne, chociaż takie osoby są nieszczęśliwe i zawsze stąpają po obłokach…

Człowiek porusza się zawsze w tym samym kręgu osób, choćby nie wiem ile robił obrotów.

(…) to zdumiewające, ilu rzeczy można nie zauważyć. Chociaż ma się je przed samym nosem.

Słowa zaczerpnięte z innych języków mają skłonność do asymilowania się, czyli przejmowania gramatycznych cech słów polskich. Zmienia się ich pisownia, zaczynają się odmieniać – i po pewnym czasie zapominamy, że były kiedyś obce. Jeśli nie poddadzą się asymilacji, będą razić, użytkownicy przestaną z nich korzystać i tym sposobem język je wypluje.

Nie uważam, żeby zdrada była dopuszczalna, albo wybaczalna. (…) Nigdy.