Pypcie na języku

Słowa zaczerpnięte z innych języków mają skłonność do asymilowania się, czyli przejmowania gramatycznych cech słów polskich. Zmienia się ich pisownia, zaczynają się odmieniać – i po pewnym czasie zapominamy, że były kiedyś obce. Jeśli nie poddadzą się asymilacji, będą razić, użytkownicy przestaną z nich korzystać i tym sposobem język je wypluje.

Natomiast walczyć powinniśmy o równouprawnienie w mocno patriarchalnej polszczyźnie uprzywilejowującej formy męskie, a przynajmniej traktującej je jako neutralne (na przykład psycholog, inżynier, pastor) wobec „dziwacznych” form żeńskich (na przykład psycholożka, inżynierka, pastorka). Czy od używania form męskich stajemy się mężczyznami? Bynajmniej nie. Raczej właśnie od akceptowania form żeńskich jako równorzędnych. Od dostrzegania niesprawiedliwości wpisanej w gramatykę naszego języka. I nie tylko gramatykę.