Cytaty o ideach

Z ideami jest jak z rzekami: przemierzają wiele mil i w pewnym momencie, kiedy są już blisko morza, same nie wiedzą, gdzie jest ich główne koryto. Tak jakby rzeka znikła, żeby się przekształcić we własną deltę.

Bez czynu uczony nie jest jeszcze człowiekiem. Idee muszą działać poprzez kości i ramiona dobrych ludzi, inaczej to tylko mrzonki.

Przeto odrębność człowieka polega na pojmowaniu i osądzaniu idei ogólnych i wyciąganiu rzeczy nieznanych z nauk i sztuk. To wszystko jest w mocy jednej duszy.

Często musi upłynąć pewien czas – bywa, że setki lat, zanim dobre matematyczne idee nabiorą praktycznego znaczenia.

Myśl staje się czynem, a czyny zmieniają bieg historii, idee muszą umierać i zmartwychwstawać, nie zaś kamienieć, stawać się zabytkami muzealnymi, jeżeli wolicie – pięknymi dekoracjami służącymi tylko do oświecania erudytów i subtelnych pełnych intuicji krytyków.

Idee to przeszłość, czyn – to przyszłość, to co nowe, co ma nadejść, nadzieja, szczęście.

Należy dostosować myślenie do rzeczywistości, a nie naginać rzeczywistość do naszych idei.

(…) to znów marzą o kojącej nicości, kiedy, przeciwnie, świadomość ich ogarnie błędy, które inaczej przyszłoby im odpokutować po śmierci; (…) i powiedzcie, czy we wspólnym życiu, jakie wiodą idee w łonie naszego ducha, istnieje bodaj jedna z tych, co nam dają najwięcej szczęścia, która by nie pasożytowała z początku na obcej i sąsiedniej myśli, czerpiąc z niej najlepsze cząstki brakującej siły?

Przykładami memów są melodie, idee, obiegowe zwroty, fasony ubrań, sposoby lepienia garnków lub budowania łuków. Tak jak geny rozprzestrzeniają się w puli genowej, przeskakując z ciała do ciała za pośrednictwem plemników lub jaj, tak memy propagują się w puli memów, przeskakując z jednego mózgu do drugiego w procesie szeroko rozumianego naśladownictwa. Jeśli naukowiec przeczyta lub usłyszy jakiś dobry pomysł, przekazuje go kolegom i studentom. Wspomina o nim w artykułach i na wykładach. O propagowaniu się nośnej idei można powiedzieć wtedy, gdy przenosi się ona z mózgu do mózgu. N.K. Humprey podsumował wstępną wersję tego rozdziału taką oto trafną uwagą: „(…) memy należy traktować jako struktury żywe nie tylko w sensie metaforycznym, ale i dosłownym. Gdy wprowadzasz do mojego umysłu płodny mem, to tak jakbyś umieścił w nim pasożyta, wykorzystując mój mózg jako narzędzie do rozprzestrzeniania memu w dokładnie taki sposób, w jaki wirus podporządkowuje sobie aparat genetyczny komórki gospodarza. I nie jest to tylko kwestia sformułowań. Dajmy na to mem na «wiarę w życie po śmierci» jest fizycznie urzeczywistniany po milionkroć jako struktura w układach nerwowych ludzi na całym świecie”.

Ludzie przeważnie nie są źli, po prostu czasem dają się porwać jakiejś idei.

Często zdarza się, że ktoś tworzy Ideę, która pojawia się na świecie za późno by cokolwiek zmienić, lub za wcześnie, a wówczas może przynieść niezamierzone Zło.

Nie żyje się dla idei, ale po to, by być szczęśliwym.

– Tylko że nikt nie może być szczęśliwy bez idei i wiary.