Cytaty o współpracy
27 cytatów · 24 autorów
Cytaty
[...] zbił majątek na ropie naftowej i gazie. Chociaż nie ma formalnego wykształcenia archeologicznego, jest bardzo utalentowanym i pełnym entuzjazmu amatorem. Sponsoruje wiele wykopalisk na całym świecie. [...] On potrzebuje nas, a my jego. Archeologię zawsze uprawiano w taki sposób. To sojusz ludzi mających pieniądze z tymi, którzy mają umiejętności.
wypowiada Alan Quigley · Rozdział siedemnasty · s. 207
Jeżeli w twojej firmie ciągle słychać gadanie o pracy zespołowej, to czarno widzę jej przyszłość.
s. 248
Nie wierzcie tym, którzy mówią, że musimy walczyć o przetrwanie, bo taka jest natura. Wiele zwierząt przeżywa nie poprzez eliminowanie innych i przywłaszczanie sobie wszystkich zasobów, lecz poprzez współpracę i dzielenie się. (…) Potrzebna jest więc całkowita rewolucja w tym, jak postrzegamy naturę ludzką. Zbyt wielu ekonomistów i polityków modeluje społeczeństwo ludzkie jako wieczną walkę, jaka ich zdaniem występuje w przyrodzie, a która jest tak naprawdę czczym wymysłem. Zachowują się jak magik, który najpierw podrzuca swoje założenia ideologiczne do kapelusza natury, aby następnie wyciągnąć je triumfalnie za uszy, demonstrując nam, jak bardzo świat przyrody zgadza się z ich poglądami. To sztuczka, na którą zbyt długo dawaliśmy się złapać. Jest jasne, że w świecie występuje konkurencja, jednak ludzie nie mogą żyć, jeśli ograniczą się tylko do niej.
s. 17
Dzisiejszy renesans ruchu otwartej nauki, dzielenia się wynikami badań i danymi wskazuje, że zasady kultury darów bardziej sprzyjają nauce niż te oparte na indywidualizmie.
s. 140
Prawdziwa wspólnota wymaga przynajmniej pewnych szczególnych związków i podobieństw. Państwa nie łączą się, dopóki nie poczują między sobą czegoś wspólnego, a tym, co przede wszystkim musi być wspólne, jest minimum zaufania. Potrzeba również jakiegoś minimum tożsamych interesów. Bez tego kończy się na zwykłym współistnieniu, a nie na współpracy. Aby zrozumieć się wzajemnie i stworzyć zażyły związek, można się w pewnej mierze różnić, ale trzeba również być pewnym, ze istnieje wystarczająco dużo więzów i wspólnych idei.
s. 92
Ta zjednoczona Europa nie jest skierowana przeciw komukolwiek; nie ma żadnego zamiaru agresji, żadnych oznak egoizmu lub imperializmu, ani w swym łonie, ani wobec innych krajów. Pozostaje dostępna dla każdego, kto będzie chciał do niej przystąpić. Jej racja bytu jest solidarność i współpraca międzynarodowa, rozumne organizowanie świata, w którym będzie musiała stanowić istotną część.
s. 18
Walczyć i zwyciężać można tylko wtedy, jeśli panuje zgoda.
Im więcej sojuszników, tym lepiej.
Każda dobra bitwa wymaga silnego sprzymierzeńca.
Związek to symbioza. Potrzeba dwojga, żeby się udało, i dwojga, żeby się rozpadło.
Zauważyłam, monsieur, iż ludzie, którzy przestają ze sobą dla rozrywki jedynie, nigdy tak naprawdę nie lubią się tak bardzo ani nie cenią tak wysoce, jak ci, którzy wspólnie pracują i być może wspólnie cierpią.
s. 263
Wszystko, co osiągnąłem jako kolarz, jest wynikiem wielu relacji i powiązań. Kolarz, który naprawdę wierzy w to, że do wszystkiego doszedł tylko dzięki sobie, musi być samotny i przegrany. Życie ma dla nas w zanadrzu wiele samotnych chwil, nie trzeba więc do nich dokładać samotności sportowca.


















