Bóg Nilu

Czasami najlepszą rzeczą, jaką człowiek może zrobić, jest niewtrącanie się w sprawy przeznaczenia. Na nasze modlitwy udzielona być może odpowiedź, której się nie spodziewaliśmy i wcale sobie nie życzyliśmy.

Roztropnie jest posiadać przyjaciół gdzie tylko się da, czy to na tym, czy na drugim świecie.

Prosty lud bierze przykład z tych, którzy stoją wyżej.

Wojna to gra, w której starzy bawią się życiem młodych ludzi.

Strach czyni z nas wszystkich pospólstwo.

Zaproponowanie bezwzględnego działania to jedno, a przyglądanie się wprowadzaniu go w życie to drugie.

Ból to zaledwie jeszcze jeden przeciwnik, któremu należy stawić czoło i go pokonać.

Złoto i władza w cudowny sposób umacniają człowiecze postanowienia.

Wolność to przywilej, nie prawo.

Z muzyki biło niezrównane piękno. Radośnie ruszyłem, by odszukać grajka, skąd miałem wiedzieć, że była nim śmierć i że grała, by wezwać mnie do siebie?

Przerażenie jest zaraźliwe.

Sława i popularność rodzą zazdrość wśród możnych, a uwielbienie tłumu jest nietrwałe.

Twój wstyd jest dziełem twych własnych uczynków.

Często zastanawiało mnie to, że każdy nasz król (…) poświęcał tak znaczna część swojego żywota i majątku wznoszeniu obszernych, wiecznotrwałych grobowców z granitu i marmuru, podczas gdy za życia nie przeszkadzało mu zamieszkiwanie w pałacu o ścianach z gliny i krytych strzechą dachach.

Człowiek ma dość wrogów wśród ludzi, by nie musiał szukać ich wśród bogów.

Człowiek świeżo wyrwany z objęć śmiertelnego zagrożenia i stanu napięcia, staje się gadatliwy i podniecony.

Jakże piękna i nieśmiertelna jest twoja miłość, skoro nie chcesz nawet o nią walczyć?

Nawet bóg ma swoje troski.

Często tak bywa, że naród wydaje najpiękniejsze dzieła sztuki u schyłku swej historii. Gdy imperium się kształtuje, obsesją są nowe podboje i gromadzenie bogactw. Dopiero po osiągnięciu tego celu ma się wolny czas i odczuwa potrzebę tworzenia sztuki.

O wiele łatwiej jest żyć na uboczu, bez przyciągania niczyjej uwagi.

Motłoch często znajduje wiele zadowolenia w zrzucaniu z piedestału wczorajszych bohaterów i w wynoszeniu nowych na ich miejsce.

Opisywane wyczyny nigdy nie są tak przyjmowane jak te widziane na własne oczy.

O ileż łatwiej byłoby żyć z twardym sercem i bardziej cynicznym usposobieniem.

Nikt nie jest wdzięczny za wepchnięcie mu w gardło ciężkostrawnej prawdy.

Nigdy nie wątpiłem, że bogowie czasem przykładają rękę do spraw śmiertelników.

Nie można cierpieć za całą ludzkość (…). Nie można też radzić na silę tym, którzy tego nie pragną.