Cytaty o kinie

Naga twarz w ruchu uczuć – to umie pokazać jeden tylko film.

Publiczność filmowa powinna być genialna. (…) Genialną publicznością kinową jest dla mnie publiczność, która umie się bawić w film.

Czasami życie naprawdę przypomina film.

Na dodatek przejawiał tę samą denerwującą cechę, którą miał każdy czarny charakter w hollywoodzkich filmach. Zamiast przejść do rzeczy i zastrzelić głównego bohatera, musiał mówić tak długo o swoich planach, aż ktoś go zdąży obezwładnić. On po prostu nie potrafił się streszczać.

Jedynym miejscem, gdzie uszy odpoczywały od sloganów [w ZSRR], była opera i częściowo kino. Kino stało się naszym narkotykiem.

Wydaje mi się, że sztuka, a zwłaszcza film, jest dla człowieka sposobem potwierdzenia własnej egzystencji.

Tajemnica atrakcyjności kina leży w lęku przed śmiercią.

Cały ten film to parszywy interes. Trzeba poznawać ludzi, których się nie ma ochoty poznawać, i trzeba być miłą dla ludzi, których się nie cierpi.

Życie czasami naśladuje kiepskie filmy – (…).

Wizje zadowolonego z życia robotnika rolnego i jego trzódki, tak modne dzięki George’owi Morlandowi i jemu podobnym (…) stanowiły równie kretyńską i szkodliwą sentymentalizację, a tym samym ukrywanie rzeczywistości, jak za naszych czasów szkodliwy i głupi jest sentymentalny obraz „prawdziwego życia”, prezentowany przez filmy z Hollywood.

Kino to biznes bez przyszłości. Skazany jest na zniknięcie, ale ponieważ siła jego inercji jest spora, wciąż dużo w nim pieniędzy i dlatego nie może jeszcze skonać…

W kinie nikt nie umiera naprawdę, na wojnie nikt naprawdę nie żyje.