Cytaty o chorobie

...lekarze traktują człowieka znacznie bardziej... nie wiem, jak to powiedzieć... po ludzku, kiedy wiedzą, że wyjdzie z choroby.

Poczucie zdrowia zobywamy tylko przez chorobę.

Osoby narażone na wrzody są zazwyczaj bardzo uzależnione od matek. Potrzebują mnóstwo miłości. Czasami nie są pewne, czy chcą pozostać uzależnione czy niezależne. Są ambitne i ciężko pracują.

Gdyby każdy praktykował monogamię, choroby przenoszone drogą płciową wkrótce przestałyby nam zagrażać.

Dzieci z łatwością przyzwyczajają się do tego, że przysługują im specjalne przywileje. Gdy choroba wiąże się z dokuczliwymi dolegliwościami, nawołują rodziców bez przerwy, dyrygują nimi i tyranizują ich.

Śmierć potrafi być jak oczyszczająca kąpiel, terminalna choroba skłania nas do podniesienia wzroku i obejrzenia świata w szerszej perspektywie.

Człowiek bywa swoim ciałem rzadko – chyba że w tańcu, w miłości i w chorobie.

Każdy ustrój ma swoją chorobę. Chorobami współczesnego kapitalizmu są schizofrenia, bezsenność czy depresja. Chorobą świata jęczmiennego był natomiast kołtun.

Umiera się, jak się zdarzy; umiera się śmiercią, jaka należy do tej choroby, którą się ma (bo odkąd znane są wszystkie choroby, wiadomo także, iż rozmaite śmiertelne zakończenia należą do chorób, a nie do ludzi; pacjent poniekąd nie ma nic do roboty).

Nieatrakcyjność, choroba i słabość mają wiele do przekazania tym, którzy chcieliby się od nich czegoś nauczyć.

Ciężka choroba jest najgorszym wrogiem człowieka – wrogiem skazującym na bezwzględną śmierć. Wobec choroby nawet najbogatszy i najsilniejszy czuje się pokonany.

(…) jak się człowiek poddaje, to chorobie łatwiej go dopaść. A jak zrezygnuje, to jakby się zgadzał na własną śmierć.