Cytaty o buddyzmie

Co zrozumiał Budda? Nie ma ego. Nie ma indywidualnej jaźni, nie ma granic. Wszelkie granice pękły dla niego jak bańka na powierzchni wody. Bańka to jednostka. Kiedy bańka pęka, znika jednostka, pozostaje tylko woda. Kiedy znika granica, łączymy się z kosmicznym oceanem. Wypieranie się własnego ego nie jest skuteczne! Lepiej uznaj prawdę! Czym zatem jest Bóg? Jeśli naprawdę osiągniesz z nim jedność, to i on znika. Nie ma wtedy potrzeby używania takich pojęć.

Miej wiarę w to, kim jesteś i praktykuj nie po to, aby osiągnąć doskonałość! Siedź, ponieważ twoja prawdziwa natura urzeczywistnia się, kiedy siedzisz: czyż to nie jest wystarczający powód? Innymi słowy: nie siedzisz po to, aby osiągnąć oświecenie, lecz siedzisz, ponieważ jesteś oświecony!

Nie rozróżniaj: ja i ty, dobro i zło, właściwe i niewłaściwe, życie i śmierć. Po co martwić się o życie czy śmierć? Kiedy żyjemy, to żyjemy. Zajmij się chwilą. Nie ma jutra. Nie ma wczoraj. Nie ma nawet dzisiaj, jest tylko chwila, ta chwila.

Jest pięć podstawowych przywiązań: do wypoczynku, do jedzenia i picia, do seksu, do sławy i pozycji, do zysku i bogactwa. Wraz z przebudzeniem się prajni, nasze przywiązanie do nich znika.

Więc co robić? Odrzuć umysł! W jaki sposób? Patrząc w niego! Zenji Dogen powiedział, że umysł bodhi, umysł przebudzony, to umysł, który widzi ciągłe powstawanie i przemijanie wszystkiego. Tylko tyle.

Z buddyjskiego punktu widzenia szczęście i radość nie zależą od warunków zewnętrznych, które nieustannie się zmieniają, lecz od przeżywającego wszystkie zjawiska – od samego umysłu. Dlatego szukamy spełnienia poprzez kierowanie uwagi do wewnątrz.

Fakt, że nasz wszechświat składa się ostatecznie z informacji, wstrząsa posadami nauk silnie naznaczonych materializmem i potwierdza jednocześnie wyjaśnienia Buddy o tym, że otaczająca wszystko przestrzeń jest raczej pojemnikiem niż oddzieleniem – nie przypomina czarnej dziury, lecz ogarnia i łączy ze sobą istoty.

Nieoświecony umysł jest jak oko, które co prawda doskonale widzi zjawiska zewnętrzne, lecz nie dostrzega siebie samego.

Umysł jest tym, co wszystko rozpoznaje, jego samego jednak nie ogranicza. Jest jak przestrzeń. Dlatego wszystko, co się wydarza, jest jego swobodną grą.

Buddyjskim mnichom nie wolno zamieniać wody w wino, co może stanowić przyczynę faktu, że w Australii jest więcej katolików niż buddystów.

Szczęście nigdy nie jest zbyt daleko, żeby nie opłacało się go szukać. Musimy tylko zwiększyć naszą mądrość i współczucie.

Gdzie istnieje kara, a nawet karcenie, prawda pozostanie ukryta. To właśnie dlatego buddyzm nie uznaje karania.