Cytaty o ego

44 cytaty · 36 autorów

Cytaty

  1. Zdarzają się ludzie, którzy odstępują od jakiegoś zamierzenia, kiedy nabierają pewności, że już się ono powiedzie. Główną przyczyną jest to, że ludzie tacy zaczynają sobie wyobrażać, jak wielką satysfakcję odczułoby wtedy ich ego, i pod pozorem skromności wycofują się z całego zamierzenia.

    s. 171

  2. Co zrozumiał Budda? Nie ma ego. Nie ma indywidualnej jaźni, nie ma granic. Wszelkie granice pękły dla niego jak bańka na powierzchni wody. Bańka to jednostka. Kiedy bańka pęka, znika jednostka, pozostaje tylko woda. Kiedy znika granica, łączymy się z kosmicznym oceanem. Wypieranie się własnego ego nie jest skuteczne! Lepiej uznaj prawdę! Czym zatem jest Bóg? Jeśli naprawdę osiągniesz z nim jedność, to i on znika. Nie ma wtedy potrzeby używania takich pojęć.

    s. 127

  3. Powiedziałam o samotności narcyza, bo narcyz lubi kontrolować, lubi siedzieć na tronie. Choć de facto jest samotny, powtarza do znudzenia, że nie potrzebuje przyjaciół, bo jest wystarczająco wspaniały, aby obyć się bez ludzi.

    s. 69

  4. Wielu mężczyzn wciąż wierzy, że Ziemia kręci się wokół mężczyzn, a nie wokół Słońca.

    s. 62

  5. Starość jest po to, aby poznać swoją ślepotę, a poprzez nią opętanie ślepotą świata zapatrzonego w siebie: ludzi zużywających całą swoją energię na adorację samych siebie i wymuszanie na drugich tej adoracji.

    s. 206

  6. Stworzenie lub przyjęcie przez jednostkę systemu wierzeń, zgodnie z którym jest ona Bożym prorokiem lub wręcz samym Bogiem, rozdyma ego do przerażających rozmiarów. Koresh koncentrował się przede wszystkim na religii, Jim Jones – na zagadnieniach społeczeństwa egalitarnego i równości ras. Obaj kompensowali sobie osamotnienie i brak miłości w dzieciństwie rozmiłowaniem we władzy. W obu przypadkach skończyło się to rojeniami o własnej boskości.

    s. 42

  7. Co charakterystyczne, Wagner wykorzystywał swoich uczniów. Gdy Nietzsche pozostawał przejściowo pod jego urokiem, Wagner wykorzystywał go, wysyłając po sprawunki, każąc mu kupować prezenty świąteczne i wykonywać różne innego rodzaju prace związane z życiem codziennym. Gdy napisał już libretto do Pierścienia, kazał swoim cierpliwym wielbicielom czytać wszystkie jego części przez dwa dni, a potem wielokrotnie powtarzać tę lekturę. To był Wagnerowski odpowiednik wygłaszania kazań, co jest charakterystyczną cechą wszystkich guru. Wagner był człowiekiem nadzwyczaj kulturalnym, ogromnie oczytanym, cudownie utalentowanym jako kompozytor, a przy tym cechowała go nieprawdopodobna wyobraźnia. Należał do najbardziej charyzmatycznych osób, jakie kiedykolwiek żyły. Nawet ci, którzy, jak Nietzsche, zbuntowali się przeciw niemu czy się nim rozczarowali, przyznawali, że nie mogą zapomnieć czaru jego osobowości ani magii jego muzyki. Wagner również był uosobieniem narcyzmu. Musiał mieć rację, ponieważ „wiedział”.

    s. 294

  8. Akceptowanie pochwał i uznania innych ludzi powoduje, że nie rośnie twoje ego, ale serce.

    s. 67

  9. „Ja” racjonalistyczne chciało być samowystarczalne. Nie chciało się zagubić w otchłani Bożej, gdzie odnalazłoby siebie, dlatego poszukiwać się będzie jedynie w otchłani natury zmysłowej, w której nigdy już się nie odnajdzie. Odeszła miłość, która była tchnieniem ducha. Aby człowiek mógł siebie oddać, zakłada ona istnienie jego osobowości i jej immanentnego życia. Pozostał tylko egoizm. Ale ego już nie istnieje, istnieje tylko przesuwanie się majaków.

  10. – Ma pan nieznośną skłonność sprowadzania wszystkiego do własnej osoby.

    – Bo na tym znam się najlepiej.

  11. Przestajemy być jednostką postrzeganą jako byt zamknięty w sobie samym za sprawą siły własnego rozumu. Ale tym samym odrzucamy prymat ego. A zatem także wynikające z nawyku odgrywanie roli na scenie własnej wyobraźni. Może więc realnie przyczyniamy się podświadomie do tworzenia społeczeństwa kolektywnego?

    s. 42

  12. Botoks wstrzykiwany w twoje czoło tak naprawdę jest zastrzykiem w twoje ego, a nie skórę.