Ostatnio dodane

To, że nie śpię wcale nie oznacza, że nie odpoczywam.

(...) cierpienia dawały mi ponurą satysfakcję. Udowadniały, że istnieję. Zdawało się, że kiedy mówię nie, kłamie całe moje jestestwo.

(…) łatwiej przychodzi wypowiedzenie przyjemnych słów niż przyznanie się do popełnionych błędów.

Nigdy nie można całkowicie się odkrywać, odsłaniać, nie trzeba uginać się, póki nie wiadomo dokładnie, ile się ryzykuje, póki nie zdobędzie się pewności co do rzeczywistych intencji drugiej strony, ukrytych za kojącymi zdaniami lub wzruszającymi deklaracjami.

Nigdy nie rób niczego, czego nie mogłabyś odrobić.(...) Ale jeżeli nigdy nie zrobisz niczego, czego nie mogłabyś odrobić (...), skończy się na tym, że w ogóle niczego nie zrobisz.

Wierzę, że każde życie to specjalne zadanie do spełnienia (...). Za każdym razem, kiedy przychodzisz na świat, masz wyznaczony zakres przeżyć, z jakimi powinnaś się uporać. Więc nawet jeżeli przypadnie ci życie pełne trudności, to właśnie chodzi o to, że tym razem z nimi masz sobie dać radę.

Powiedziałam coś głupiego - chyba się zabiję. Uciekł mi autobus - lepiej skończyć z tym już teraz. Nawet dobro miało swój udział w debacie: podobał mi się film - może jednak nie warto się zabijać?

Jednak kłopoty z paleniem papierosów mam także dzisiaj. Tyle że dzisiaj mówi się na to: moda na niepalenie. To jeden z powodów, dla których zostałam pisarką; by móc w spokoju wypalić papierosa.

Samobójstwo jest rodzajem morderstwa z premedytacją. Nie jest to coś, co robi się natychmiast, gdy tylko się o tym pomyśli. Trzeba przyzwyczaić się do zamiaru. Potrzebne też są środki, silna motywacja i dobra okazja. Aby samobójstwo się powiodło, konieczna jest znakomita organizacja i trzeźwe myślenie - właściwie ani to, ani to w żaden sposób nie przystaje do rozpalonej głowy samobójcy. Ważna jest nieustanna dbałość o bezstronność spojrzenia. Jednym ze sposobów, by to osiągnąć, są ćwiczenia na wyobrażanie sobie siebie albo już jako trupa, albo jeszcze w fazie umierania. Jeżeli w zasięgu wzroku pojawia się okno, należy wyobrazić sobie, jak się z tego okna wypada. Jeżeli wzrok pada na nóż, należy wyobrazić sobie, jak ten nóż przebija ciało. Jeżeli widzisz jadący pociąg, należy wyobrazić sobie swoje zwłoki strzaskane kołami lokomotywy. Te ćwiczenia są niezbędne dla uzyskania odpowiedniego dystansu. Fundamentalną sprawą jest motywacja. Bez silnej motywacji wszystko bierze w łeb. Moja motywacja nie była silna: wypracowanie z historii Stanów Zjednoczonych, którego nie chciało mi się napisać, oraz nachodzące mnie od miesięcy pytanie: „Dlaczego właściwie się nie zabić?” Będąc martwa, nie musiałabym pisać wypracowania i nie musiałabym już zadręczać się tym pytaniem.

Ludzie powinni najpierw nauczyć się kochać mniej skomplikowane obiekty, a dopiero potem drugiego człowieka.

Poradził sobie z milczeniem na swój sposób, to znaczy rzucając się na oślep w wir nowego życia. Zachował się jak wszyscy ludzie, którzy nie są całkiem pewni, czy dokonali słusznego wyboru: przesadnie cieszył się ze swojej sytuacji, robił wszystko, by udowodnić, że się nie pomylił. W rzeczywistości jedyną osobą, którą chciał przekonać w tak demonstracyjny sposób, był on sam.

To naprawdę dziwne, że zwierzęta chcą razem z ludźmi dzielić schronienie.