Ostatnio dodane

Nie dba o to, że gniją im mózgi od trawy, ale zdecydowanie potępia palenie tytoniu.

(…) rozsądnie jest wiedzieć tyle, ile się da, ale jeszcze rozsądniej jest utrzymywać innych w niewiedzy co do własnej wiedzy.

władzę sprawował najlepiej

to znaczy nie sprawował jej wcale

nie udało się nakłonić go do

trwałych związków miłosnych

z drogą żoną moją Caesonią

więc nie powstała niestety linia cesarzy - centaurów

dlatego Rzym runął

Z moją historią nie można przyśpieszać. To tak łatwo pomyśleć: Och, mój Boże, więc tu się znalazłem. Znów jestem na metadonie. Znów się potknąłem. Jestem tylko ćpunem. (…) Musisz mówić sobie: biorę coraz mniej metadonu, chodzę do lekarza raz na tydzień, nie mam nałogu heroinowego. Postępuję właściwie. I myślę – to jest trochę jak marchewka na patyku, wiesz? – że jeśli się z tego wydostanę, znów będę z Gemmą.

Była niezorganizowana. Osobna. Miała swój świat. Czytała, czytała, czytała. Zachwycała się zdaniami, i słowami. Wzruszała wierszami. Rozumiała, co czyta. Świat był taki, jakim go czytała. Ludzie byli tacy, jakimi ich sobie idealizowała. Kochała, kochała, kochała. Pisała listy, nie spała, czasem cierpiała, żyła w uniesieniu. Nie zastanawiał się, ile kosztuje mleko i dlaczego drabiny straży pożarnej sięgają tylko do ósmego piętra (…) Pracowała. Żyła. Nie widziała nigdy dokładnie, jaka jest data i która godzina. Żyła.

Stałem tak, zaprzątnięty myślami o irysach w jakimś innym miejscu, a mlecze cały czas tam były – dzikie mlecze. Rosły tam nie po to, bym je oglądał, ale dlatego, że tak chciały. Brudna ulica eksplodowała żółtymi płomieniami i nikt z przechodniów nie zwracał na to uwagi.

Ale trzeba mieć nadzieję. Jak mawia doktor – musisz myśleć pozytywnie, zanim cokolwiek osiągniesz.

– Czy wierzy pani w horoskopy? Numerologię?

– Nie.

– A czy pani je czyta?

– Tak.

– Czy jest pani przesądna?

– Ależ skąd?

– Czy wierzy pani w przeznaczenie, fatum, nieuchronność zdarzeń?

– Nie.

– Siły nadprzyrodzone, zaklęcia, wróżby, klątwy, rzucone uroki, czary, pewnie też nie?

– Oczywiście, nie. To bzdura.

– W co pani wierzy?

– W siebie, w rozsądek, sprawiedliwość, rozum i pracowitość.

– Ale w przypadek chyba pani wierzy?

– Tak, może tylko w przypadek.

Rodzice powinni zaliczać jakieś kursy, zanim dopuści się ich do rozmnażania.

Szukałem listu, który napisała do mnie któregoś dnia, i tych słów u dołu kartki: „Mleczu, kocham cię…” I pomyślałem, że to jest magia. Kochać kogoś. To nie jesteś ty i nie są to oni. To nie jest w tobie, to jest pomiędzy tobą.

Dzieci są naszymi małymi niewolnikami. Są skazane na nas. Na nasze nerwy, humory, upodobania. Na nasze poczucie sprawiedliwości. Poczucie taktu. To my, jak władcy absolutni ustalamy granice wolności i godności tych małych istot.

Romansować z dziewczyną znaczy robić wszystko, co jej się podoba.