Ostatnio dodane

Nie mogłam uwierzyć, że zdradził swego długoletniego przyjaciela. Ale taka jest polityka, trzeba torować sobie drogę po trupach.

Otwarta książka to mówiący mózg; zamknięta – to czekający na ciebie przyjaciel; zapomniana – to wybaczająca dusza; zniszczona – to płaczące serce.

Nie przypominał sobie, jak się to wszystko zaczęło, kiedy pojawiły się u niego pierwsze wątpliwości, domysły, kontrowersje, które doprowadziły do zastanowienia, czy naprawdę wszystko idzie tak dobrze, czy poza fasadą kraju, który pod surowym, ale natchnionym kierownictwem nieprzeciętnego męża stanu rozwijał się w szybkim tempie, nie kryje się ponury widok społeczeństwa niszczonego, źle traktowanego i oszukiwanego, czy nie panoszy się propaganda i przemoc potwornego kłamstwa.

Niepotrzebni mu byli lekarze, żeby wiedzieć, iż w ostatnich latach jego organizm podupadł z powodu goryczy, która opanowała jego duszę.

Po rozżalonym człowieku zawsze można się spodziewać najgorszych rzeczy.

Dostał napadu złości, co było nieszczęściem jego życia, ale zaraz się uspokoił. Co ci teraz z tego przyjdzie, durniu, że wpadniesz w furię.

Mały kraj, wielkie piekło.

Trzeba przeprawić się przez tę rzekę pomalutku i po kamykach.

To właśnie jest historia, gałąź fikcji podająca się za wiedzę.

Przez wiele lat religia była mi obojętna…(…)…ale nigdy nie przestałem wierzyć w Boga. Uważałem go za pierwszą zasadę życia. I wiele razy (…) zapytywałem się z przerażeniem: Jak może Bóg pozwalać na coś takiego? Co to za Bóg, który toleruje, by tyle tysięcy mężczyzn, kobiet, dzieci cierpiało podobne katusze? Trudno to zrozumieć, prawda?

Roger czuł się jak kołysany do snu, krążył w kółko, dreptał w miejscu manipulowany przez niewidzialne, lecz potężne siły. Wszystkie zabiegi, obietnice, informacje, rozsypywały się, rozpływały w powietrzu, fakty nigdy nie pokrywały się ze słowami. To, co czyniono, i to, co mówiono, to były dwa odrębne światy. Słowa zaprzeczały czynom, czyny zadawały kłam słowom, a wszystko odbywało się na zasadzie powszechnego oszustwa, chronicznego rozdźwięku między mową a działaniem uprawianego przez wszystkich dokoła.

Jesteś dobrym człowiekiem, masz jednak okropną wadę: brak ambicji. Jesteś zadowolony z tego, co osiągnąłeś, nieprawdaż? Ale ty nic nie osiągnąłeś, grzeczny chłopczyku. Dlatego nigdy nie będę mogła zostać twoją żoną. Bo ja nigdy nie będę zadowolona z tego, co mam. Zawsze będę chciała więcej.