Portret w sepii

Życie jest długie Auroro. Teraz wszystko widzisz czarno, ale czas leczy rany skutecznie. Ten etap to jak chodzenie po omacku w tunelu, wydaje ci się, że nie ma wyjścia, ale zapewniam cię, że to nieprawda. Idź dalej dziecinko.

Żyjemy w materialistycznie nastawionej i prymitywnej społeczności, w której kobiety darzy się małym szacunkiem. Liczą się tylko majątek i znajomości.

Wszyscy jesteśmy już w wieku, kiedy powinniśmy odrzucić sentymenty, które niczemu nie służą, a zachować jedynie te, które pomagają nam żyć. Jednym z nich jest tolerancja.

Zarozumialstwo jest przywilejem głupców. Mędrzec jest skromny, gdyż wie jak niewiele wie.

Chciała zdobyć zbyt wiele i straciła wszystko.

Prawo wymyślili silni, żeby panować nad słabymi, a tych nie brakuje. Nie mam obowiązku szanować takiego prawa.

Na tym świecie sukces odnoszą tylko ci, którzy potrafią przeprowadzić kalkulację, zanim przystapią do działania.

Nic bardziej nie szpeci niż pośpiech.

Wojna to zbyt poważna sprawa, żeby powierzać ją wojskowym.

Winnice są jak ludzie, Auroro, im mniej sprzyjające są okoliczności, tym lepsze dają owoce.

Obiektyw może odsłonić tajemnice, których nie dostrzega się gołym okiem ani których nie pojmuje umysł, wszystko bowiem znika prócz tego, co mieści się w kadrze. Fotografia to ćwiczenie zmysłu obserwacji, a wynik zawsze zależy od łutu szczęścia.

Mając lat trzydzieści i nie mając męża, uchodzę za dziwoląga, moje znajome przyglądają mi się ze współczuciem, choć może niektóre zazdroszczą mi nie zależności.

Uważa, że fotografia jest odbiciem wrażliwości jej autora, sposobem patrzenia na świat, twierdzi, że trzeba w tym być uczciwym i technikę wykorzystywać do kształtowania rzeczywistości, a nie do jej deformowania.

Nie ma nic gorszego niż bezkarna władza.

Fotografia i pisanie są próbą uchwycenia chwil, zanim się ulotnią, próbą utrwalenia wspomnień, które mogłyby nadać sens memu życiu.

Moja nieśmiałość była torturą, nie potrafiłam znieść spojrzenia jego oczu, a jednocześnie nie wiedziałam gdzie mam podziać swoje.

Ludzie nie chcą prezentów, wolą z godnością zarabiać na życie.

Nie muszę się podobać wszystkim, lecz tylko tym, na których naprawdę mi zależy, a takich nie jest wielu.

Bez tych śladów na piśmie większość bohaterów tej historii zginęłaby, zmieciona wichrem słabej pamięci.

Najlepszym kapitałem są odpowiednie koneksje.

Mało jest takich rzeczy, których nie można by kupić za pieniądze.

Na tym świecie nie ma nic za darmo. Zapłacisz wysoką cenę za te nic nie warte drobiazgi.

W każdym następnym wcieleniu musimy doprowadzić do końca to, czegośmy nie rozwiązali w poprzednim.

Bóg został wymyślony przez mężczyzn, żeby mogli kontrolować innych, a przede wszystkim kobiety.

Światło jest językiem fotografa, duszą świata. Nie ma światła bez cienia, tak jak nie istnieje szczęście bez bólu.

Każdy człowiek ma swoją karmę, (…) nie można kierować cudzym życiem, (…) czasami można jedynie skorygować bieg własnego.

Nieważne skąd się pochodzi, tylko dokąd się zmierza.

Odpowiedzialność za moje szczęście spoczywa wyłącznie na mnie. Mój mąż mi go nie da niczym prezentu zawiniętego w delikatną bibułkę, dzień po dniu muszę je sobie wypracowywać, wkładając w to wiele wysiłku.

Bóg dał ci rozum, żebyś robiła z niego użytek, ale ostrzegam, że droga buntu jest usiana niebezpieczeństwem i pełna bólu, trzeba wiele odwagi, aby nią kroczyć. Nie zaszkodzi poprosić opatrzność boską o trochę wsparcia.

Pisz szczerze i nie przejmuj się uczuciami innych, bo wszystko jedno co napiszesz, i tak cię będą nienawidzić, radzi mi natomiast Nivea.

Prawda jest ulotna, obmywana potokami deszczu.

Sięgnęła dna, teraz przyszła pora, aby się od niego odbić i ponownie wypłynąć na powierzchnię.

Ilekroć o coś pytałam, moja wspaniała nauczycielka zamiast mi odpowiedzieć, wskazywała drogę ku odpowiedzi. Nauczyła mnie porządkować myśli; badać, czytać i słuchać, szukać alternatyw, rozwiązywać stare problemy nowymi metodami, spierać się wykorzystując do tego logikę. Przede wszystkim nauczyła mnie nie wierzyć we wszystko na ślepo, wątpić i kwestionować nawet to, co wydawało się niepodważalną prawdą, na przykład wyższość mężczyzny nad kobietą albo wyższość jednej klasy społecznej nad drugą.

Natomiast młody chilijski lekarz nie żałował morfiny, uważał, że ustawiczny ból odbiera choremu fizyczną i moralną odporność, opóźniając albo nawet uniemożliwiając wyzdrowienie.

Biedacy nie powinni za dużo wiedzieć, bo niewiedza gwarantuje posłuszeństwo.