Cytaty o monarchii

Kimże jest król, jeśli nie człowiekiem uwięzionym w klatce obowiązków?

Król nie pozostanie długo królem,, jeśli nie pozna wartości milczenia.

Któż bowiem nie widzi, kto ma z tego korzyść, iż ludzie wierzą, że król nie ma władzy nad chrześcijaninem, o ile biskup go nie ukoronuje?

Tron dodaje godności, ale tylko przez kontrast z otaczającą go pokorą, to pokorność podwładnych stwarza potęgę tronu i nadaje jej sens, bez niej tron jest tylko dekoracją, niewygodnym fotelem o wytartym pluszu i pokrzywionych sprężynach.

Kocham twe serce więcej od twej korony, ale jednak korona ma w sobie czar świętości!

Mistrzu Jakubie, królowie mniej są okrutni po winie niż po rumianku.

Królowie są jak Jowisz Kreteński: mają uszy w nogach.

Monarchia jest jak mlecze na łące. Nieważne ile głów się zetnie, korzenie tkwią stale pod ziemią i tylko czekają, by wypuścić nowe łodygi.

Król nic nie robi, tylko siedzi na tronie. (…) Siedzi na tronie, z berłem w ręku i koronie na głowie. Jak wojna, to co innego; królowie zawsze idą na wojnę, ale w spokojnym czasie to sobie mają używanie: chodzi, przeciąga się, ziewa… (…) a jak go to znudzi, to się kłóci z parlamentem, a jeżeli mu się kto opiera, to ścina głowy nieposłusznym. Najczęściej jednak przesiaduje w haremie.

...dla królów świat jest bardzo uproszczony. Wszyscy ludzie są poddanymi.