Cytaty o pożegnaniu

Jakie się ma uczucie, kiedy wyjeżdża się od ludzi, a oni nikną powoli na równinie, aż w końcu widać tylko rozmywające się punkciki? – że zniewala nas za duży świat i że to jest pożegnanie. Ale człowiek wypatruje już kolejnej szalonej przygody pod tym samym niebem.

Ze wszystkich okropnych rzeczy w życiu najokropniejsze jest pożegnanie.

Idź więc, są światy inne niż ten.

Żegnać się, to tak, jakby trochę umierać.

Kiedyś odejdę, nadal cię nie znając. Wtedy wspomnisz moje duże ciemne oczy. Moje milczące wymówki. Moje żałosne jęki przy zasypianiu. Moje troski, których nie potrafisz odegnać. Przypomnisz sobie to wszystko, kiedy mnie już nie będzie.

Przed rozstaniem każdy stara się być w surowym porządku wobec tych, z którymi się żegna. Jest w tym coś z częściowej śmierci, i każdemu się zdaje, że pomyślność dalszego życia za – leży od tego, co się za sobą zostawia.

Już pożegnałem Cię – jeszcze bądź zdrowa!

Nie przeciągaj pożegnania, bo to męczące. Zdecydowałeś się odejść, to idź.

[...] jedyną rzeczą trudniejszą niż żegnanie się z sobą [...] jest pożegnanie się z przyjaciółmi.