Cytaty o złudzeniach

Marzenie zespala byt wokół swego marzyciela. Stwarza złudzenie, że jest czymś więcej niż jest. Bez marzenia nie ma dobro-bytu. Bez dobro-bytu nie ma marzenia. Przez samo marzenie odkrywamy już, że byt jest dobrem.

(…) dobro jest na ogół złudzeniem. Bajeczką, którą mamią się ludzie, żeby w miarę bezboleśnie przejść przez życie.

(...) uważał, że starość to legenda, sen, coś, co przytrafia się ludziom przeciętnym... ale nie jemu.

Kino jest maszyną wywołującą złudzenia i nie zasługuje na reakcje emocjonalne publiczności.

Wydawało mi się, że jestem wolna, bo robię to, co chcę. Dziecinne marzenia.

Czy wiara jest samooszukiwaniem?

Kto potrafi omamić tłum, ten łatwo nim zawładnie, kto zaś stara się go rozczarować, padnie jego ofiarą.

Łatwo jest rozpoznać moment, w którym stałe wierzenie zaczyna chylić się ku upadkowi; momentem tym jest czas, kiedy wartość danego wierzenia zostaje poddana dyskusji. Ponieważ każde wierzenie powszechne, czerpie swe soki żywotne z jakiegoś złudzenia. Dlatego tak długo będzie żywotne, jak długo nie zostanie poddane egzaminowi.

Zlekceważona wartość i zdemaskowane złudzenie mają bowiem równie rachityczne ciała, są do siebie podobne i nic łatwiejszego, jak wziąć jedno za drugie.

Powieść jest wymysłem ludzkiej iluzji, że możemy zrozumieć drugiego człowieka.

Większość ludzi zadowala się mitami, tanim poczuciem wieczności, absolutem w kieszonkowym wydaniu.

Każde pokolenie ma swoje złudzenie co do cywilizacji, jedni wierzą, że współdziałają w jej rozwoju, a inni, że są świadkami jej upadku. W gruncie rzeczy ona zawsze płonie, tli się i gaśnie zależnie od tego, skąd i pod jakim kątem się na nią patrzy.