Cytaty o zazdrości

Odczuwamy bardzo często swe braki, a to, czego nam brak, posiada często, jak nam się wydaje, ktoś drugi...

Czasami nie rozumiem wprost, jak może i śmie kochać ją inny, gdy to ja przecież kocham ją tak wyłącznie, szczerze i bezwzględnie, że nic innego nie znam, nie wiem i nie mam poza nią jedyną.

Gdy zapachniały fiołki, rzekło łajno: „No cóż, działają tanim kontrastem!”

I kiedy jestem głodny, i kiedy jestem syty,

Drażnią mnie bliźnich moich apetyty.

[...] należał do tego rodzaju istot ludzkich, które pragniemy porwać i na zawsze zabrać ze sobą, z nikim się nimi nie dzieląc.

Ludzie bywają zazdrośni nawet o umarłych.

[...] wielkie, pierwotne i odwieczne namiętności ludzkie nie potrzebują powodu ani pretekstu: zazdrość była produktem ubocznym miłości [...], jak perfumy w przypadku smoły.

Patrzyć bez zawiści, jak inni osiągają sukcesy, do których samemu się dąży, to wielkość.

Zazdrośnik pluje tylko na tego, kto go przewyższa.

Ludzie dzielą się na tych, co im się zazdrości i co oni zazdroszczą.

To dziwne, że kiedy mężczyzna robi z siebie idiotę, zalecając się do ładnej dziewczyny, jego żona zawsze wini ją, nigdy jego [...].

Zazdrość o łączące dwoje ludzi porozumienie duchowe może być równie gwałtowna jak zazdrość o zbliżenie fizyczne.