Kości Księżyca

Trudno przekonać samego siebie, że miejsce, w którym przebywamy, jest naszym domem, i to nie zawsze jest to miejsce, w którym tkwi nasze serce. Czasami mi się to udaje, a czasami nie.

Śmierć nie czyni cię smutnym - czyni cię pustym.

Największą bronią strachu jest jego zdolność do uczynienia nas ślepymi na wszystko inne. Kiedy nas ogarnia przerażenie, zapominamy, że są jeszcze inni, że są sprawy, o które należy walczyć, nie bacząc na siebie.

Nie ma spokoju, jest tylko odpoczynek.

Kiedyś sądziłam, że siła charakteru polega na tym, żeby być coraz to twardszym, wyrobić w sobie zawiły system ochrony, który pomaga nam pogodzić się z prawdami życia i uczy, jak nie dręczyć się rzeczywistością. Ale wszystkie te metody kształtowania charakteru wylatują przez okno, kiedy odkryjesz, że nie ma już żadnych prawd, a przynajmniej ty żadnych nie dostrzegasz.

Wszystko, co należy wyłącznie do nas, oddziela nas od reszty wszechświata.

Musisz kopać noc, aż zbroczy ją światło dnia.

Życie z pewnością jest cenne, ale w niektórych sytuacjach jeszcze cenniejsza wydaje się śmierć.

Chcemy być kochani za to, kim jesteśmy, ale także za to, kim chcemy być w oczach innych.

Podświadomość to uparta i tajemnicza rzecz, i naprawdę zawsze kończy się na tym, że zrobi, co zechce.

Wszystko może zniknąć w jednej chwili, a szczególnie szczęście i zdrowie, ale im bardziej potrafisz przyjąć to z kamienną twarzą lub im więcej jesteś zdolny dać światu, by pozostało przy tobie, gdy już odejdziesz, tym lepiej.

Czasami sny gryzą jak pchły i pozostawiają małe, swędzące krostki na całej skórze. Wiesz, że nie są rzeczywistością, wiesz, że to tylko twój mózg wymiata śmieci z zakamarków. Ale to nie pomaga. Wizja tak jak ugryzienie pchły powoduje swędzenie, które trudno byłoby zignorować.

Z pewnością nie jestem najwspanialszą osobą na świecie, ale jeśli tylko mogę, bardzo staram się uniknąć rzeczy miernych. Pozowanie trąci miernotą.

[...] należał do tego rodzaju istot ludzkich, które pragniemy porwać i na zawsze zabrać ze sobą, z nikim się nimi nie dzieląc.

Czy jest ktoś, kto się nie kurczy, kiedy wspomina własną przeszłość?

Wielkie rzeczy istnieją i są zawsze osiągalne, trzeba tylko wyrwać je życiu, które z całej siły przyciska te skarby do piersi i oddaje je tylko wtedy, gdy dowiedziesz, że jesteś godnym przeciwnikiem.

Czekało nas wiele złego, ból powszedni jak wiatr i do tego trzydzieści odcieni lęku [...].

Trochę realnego życia, trochę marzeń na jawie, dużo rozmaitości wziętych Bóg wie skąd et voilà. Oto film na dzisiejszą noc.