Cytaty o władzy

Królowie nie mają przyjaciół (…). Tylko poddanych i wrogów.

Ależ książęta nigdy się nie spóźniają (…). Po prostu ci, którzy przybyli przed nimi, przychodzą za wcześnie.

(…) ciężkie życie rodzi twardych ludzi, a twardzi ludzie władają światem.

W grze o tron zwycięża się albo umiera. Nie ma ziemi niczyjej.

Tam, dokąd Król zdąża, podążają i jego poddani.

Władca, który chowa się za płatnym katem, szybko zapomina, czym jest śmierć.

Przysięgam ci, o wiele trudniej jest siedzieć na tronie, niż go zdobywać. Wydawanie praw to żmudna praca, podobnie jak liczenie miedziaków. Do tego jeszcze ludzie… tłumy ludzi. Siedzę na tym cholernym żelaznym tronie i wysłuchuje ich narzekań, aż mi drętwieje tyłek, i rozum także. Wszyscy czegoś chcą, pieniędzy, ziemi albo sprawiedliwości.

Nie będzie wielkim władcą ten, który podda się miłości. Ale nie stanie się dobrym władcą ten, kto nie pozna miłosnego cierpienia.

Czymże są bowiem przysięgi władców, jeśli nie kurzem, który można z siebie strząsnąć w każdej dogodnej chwili?

Władca, który nie potrafi nawet po wielu latach zemścić się za zniewagę – jest jak ktoś, kto nie jest zdolny spłacić długu, czyli nie zasługuje na wiarę. Sprawiedliwym bywa tylko ten, który nawet po latach wyrównuje wszelkie rachunki.

Lud niezwykle szanuje władcę, który za każdą wyrządzoną mu krzywdę odpłaca zemstą, mieczem i krwią ludu. Lecz miłuje lud tylko tego władcę który potrafi powściągnąć swój gniew i pragnienie zemsty, gdyż to zapewnia ludowi życie, rozmnażanie się i bogacenie.

Nigdy nie będzie mógł zaufać tym możnym, których sam możnymi nie uczyni.