Cytaty o strachu

Człowiek więcej boi się tworów własnego umysłu niż konkretnej rzeczywistości.

Najpierw boimy sie tego, co na zewnątrz nas, a w końcu tego, co w nas.

Człowiek w swym repertuarze sygnałów lękowych prócz własnych ma te, które należą do historii całej ludzkości, a nawet całego świata zwierzęcego.

Nerwicowa hiperaktywność, rzucanie się w wir życia, nadmierne życie towarzyskie i społeczne, ustawiczne podróże, unikanie skupienia i samotności, typowe dla naszej cywilizacji, w znacznej mierze wywodzą się z nerwicowego lęku przed samotnością.

[...] chociaż serce ludzkie tęskni za Prawdą, [...] pierwszą reakcją istot ludzkich na Prawdę jest wrogość i strach.

Czego człowiek się boi, to jednocześnie też przyciąga.

W lęku kurczymy się, w miłości rozszerzamy. I tylko miłość może zwyciężyć lęk przed śmiercią.

Lęk ludzki mieści w sobie całą historię ewolucji gatunku i odzywają się w nim archaiczne formy, do dzisiejszych warunków życia człowieka już zupełnie nie dostosowane. Może dlatego człowiek boi się nieraz pająków, niektórych gadów i płazów, które obecnie są dla niego niegroźne, ale w czasach, gdy był tylko małym ssakiem, przedstawiały nieraz największe zagrożenie życia.

Nieszczęścia spadają tylko na tego, kto się ich boi, zaś tego, kto wychodzi im naprzeciw - omijają.

Różnica między mistrzem a uczniem jest tylko jedna: pierwszy boi się odrobinę mniej niż drugi.

Przerażające sny i filmy wykazują podobną moc obezwładniającą mechanizmy obronne, które w przypadku przerażających książek, obrazów, czy muzyki działają bez zarzutu.

Boję się spróbować, bo jeśli mi się nie uda, to nie wyobrażam sobie reszty mojego życia. Bezpieczniej jest pozostawać w sferze marzeń, niż ryzykować popełnienie błędu.