Cytaty o strachu

Człowiek taki już jest. (…) Zastępuje strachem większą część swoich emocji.

Szkoda trwonić siły na strach.

„Przez całe życie pragnąłem miłości” – pomyślał. A przecież teraz, gdy miał ją w zasięgu ręki, a było tak bez wątpienia, kiedy wystarczyło tylko nie uciekać przed nią, jedyną jego myślą było zapomnieć o niej jak najprędzej.

Tragedie zdarzają się wszędzie. Możemy doszukiwać się przyczyn, winić innych, wyobrażać sobie jak odmienne byłoby bez nich nasze życie. Ale wszystko to nie ma znaczenia, zdarzyły się i koniec. Musimy zapomnieć o strachu, jaki wywołały (…).

Rozmowa była jedynym sposobem, by nie myśleć o strachu.

Znam dobrze to słowo (…). Walczyłem z nim we dnie i w nocy, bo choć nie wiem, co ono budzi w sercu kobiety, wiem, co czyni z mężczyzną. Mam w sobie dość odwagi, by stawić czoła królowi Izraela, sydońskiej księżniczce, Radzie Akbaru, lecz to jedno słowo – miłość – napawa mnie wszechogarniającym lękiem.

Przeznaczenie człowieka często nie ma nic wspólnego z tym, w co się wierzy lub czego się obawia.

Modlitwa przemienia lęk w odwagę.

Gdy zaczyna się dziać nieuniknione, strach znika, staje się bezsensowny. Zostaje nam wtedy tylko nadzieja, że podjęliśmy właściwą decyzję.

Miłość nie pyta o nic, bo kiedy zaczynamy się nad nią zastanawiać, ogarnia nas przerażenie, niewypowiedziany lęk, którego nie sposób nazwać słowami. Może jest to obawa bycia wzgardzonym, odrzuconym, obawa, że pryśnie czar? Może wydaje się to śmieszne, ale właśnie tak się dzieje. Dlatego nie należy stawiać pytań, lecz działać. (…) trzeba wystawić się na ryzyko.

Oczekiwanie. Pierwsza lekcja miłości, jakiej się nauczyłam. Dzień dłuży się w nieskończoność, snujemy tysiące planów, prowadzimy sami ze sobą wymyślone dialogi, przyrzekamy się zmienić – i trwamy w niepokoju aż do nadejścia osoby, którą kochamy.

A kiedy jest wreszcie obok, to brak nam słów. Bowiem długie godziny oczekiwania wywołują napięcie, napięcie przekształca się w lęk, a lęk sprawia, że wstydzimy się okazać własne uczucia.

Mężczyźni są bardzo dziwni. (…) Mogą bić, krzyczeć, grozić, ale kobieta napawa ich śmiertelnym lękiem. Może nie ta, z którą się ożenili, ale zawsze jest jakaś, która przepełnia ich strachem i umie podporządkować wszystkim swoim kaprysom. Choćby ich własna matka.