Cytaty o rozczarowaniu

Pospolitość najbardziej zdradza to, że stara się unikać rozczarowań.

Starość może stać się znośna dzięki przyjemności, z jaką obserwujemy odchodzenie po kolei tych, którzy zapewne w nas wierzyli, a których nie będziemy już mogli rozczarować.

Temu, kto zanadto się buntował, dość energii pozostaje w końcu tylko na rozczarowanie.

[...] ludzie pozornie najlepiej nam znani sprawiają nam najprzykrzejsze niespodzianki.

Utrzymywanie pokoju to niekończące się rozczarowanie [...].

Intelektualna góra porodziła filozoficzną mysz - [...] sam najgłośniej przyznawał, że była to mysz, w dodatku mocno niemrawa.

[...] stawanie twarzą w twarz z rzeczywistością nie poprawia nastroju.

Wiem, że żywi pan w sercu wielkie nadzieje i że żadna z nich się nie ziściła, i wiem, że właśnie to, choć nie zdaje sobie pan z tego sprawy, zabija pana po trochu każdego mijającego dnia.

Są rozczarowania przynoszące zaszczyt tym, którzy są ich przyczyną.

Są dwie rzeczy, Weber, które nigdy nie dają nam spokoju: miłość i rozczarowanie. Nie możemy ich wyłączyć jak wentylatora ani skierować podmuchu w bok.

Gdy uszkodzeniu ulega coś, na czym nam zależy, nie możemy oderwać oczu - ani myśli - od szczeliny, pęknięcia, rany. Pierwsza głęboka rysa na nowym samochodzie, pierwsze kłamstwo, na którym łapiemy nowego kochanka [...]. Wiedzieliśmy, że to się kiedyś stanie, ale łudziliśmy się nadzieją, że może jednak nie. Czasem te uszkodzenia można naprawić. Ale nawet wtedy rzeczy nie odzyskają dawnego blasku czy proporcji. Nigdy.

Tak to już jest, że kobiety złoszczą się, denerwują lub są rozczarowane mężczyznami z tego czy innego powodu. To nieuchronne. Im bardziej cię przedtem kochały, tym większy zawód sprawiasz im na końcu. Dajesz za mało albo za dużo. Zły kolor, zły czas, zły gest. Powiedz komplement, a zbędą cię wzruszeniem ramion lub zimną uwagą typu: „Spostrzegawczy jesteś”.