Cytaty o przyjaźni

283 cytaty · 153 autorów

Cytaty

  1. Wspólne rzyganie, jak mało co, robi z ludzi wiernych przyjaciół.

  2. Boże, strzeż mnie od przyjaciół, z wrogami poradzę sobie sam.

  3. Dosyć mnie na ponczyk i lulkę tabaki. A was lubię, że z wami sobie zjem, popiję,

    Pohulam, pogawędzę, i tak sobie żyję.

  4. Szczęśliwa przyjaźń! świętym jest na ziemi,

    Kto umiał przyjaźń zabrać ze świętemi.

  5. Powitają przyjaciele

    Mnie, wiosny młodej aniołka;

    Przyjaźń ma blasku niewiele

    I cień lubi jak me ziołka.

    s. 84

  6. „Cukał” nas zresztą, kto tylko chciał, i nieraz wyliśmy po prostu z wściekłości. Niektórzy z nas pochorowali się z tego. Wolf umarł nawet na zapalenie płuc. Ale sami sobie wydalibyśmy się śmieszni, gdybyśmy trwożliwie dali za wygraną. Staliśmy się twardzi, nieufni, bezlitośni, mściwi, brutalni i tak było dobrze; gdyż brak nam było tych właśnie cech. Gdyby posłano nas do okopów bez tego wyszkolenia, wtedy większość z nas oszalałaby pewnie. W ten zaś sposób byliśmy przygotowani na to, co nas czekało.

    Nie załamaliśmy się, dopasowaliśmy się: nasze dwadzieścia lat, które niejedno czyniły nam tak ciężkim, były nam pomocą. Najważniejsze jednak było to, iż zbudziło się w nas mocne praktyczne poczucie wspólnoty, które potem w polu spotęgowało się do najlepszego, co wydała wojna: do koleżeństwa.

  7. Miłości nie wolno kalać przyjaźnią. Koniec to koniec.

  8. Wybieram sobie przyjaciół dla ich piękności, znajomych dla ich dobrego charakteru, a wrogów dla ich bystrej inteligencji.

  9. Śmiech to wcale niezły początek przyjaźni, a najczęściej jest też najlepszym jej zakończeniem.

    s. 21

  10. Każdy może współczuć cierpieniom przyjaciół, lecz trzeba mieć wspaniały charakter, by móc cieszyć się powodzeniem przyjaciela.

    s. 37

  11. Żaden człowiek nie przemówi do swego pana; lecz do wędrowca i przyjaciela, który nie przybywa, aby pouczać i rządzić, który niczego nie wymaga i zgadza się na wszystko – wobec takiego przyjaciela padają szczere słowa u ognisk obozowych, we wspólnej samotności morza, w pobrzeżnych osadach, na postojach wśród lasów, słowa nie zważające na rasę czy kolor skóry. Jedno serce mówi – drugie serce słucha, a ziemia, morze, niebo, przelotny wiatr lub liść chwiejący się na gałęzi słuchają także błahej opowieści o brzemieniu życia.

  12. W niepowodzeniu najlepszych przyjaciół zawsze znajdujemy coś, co nam nie jest niemiłe.