Cytaty o przemijaniu

Nic nie pozostaje takie samo. Jedyne, czego można być, w życiu pewnym, to zmiana. (…)

Ogień i popiół nie spotkają się nigdy, tak jak dzień wczorajszy nie zetknie się z dzisiejszym.

Zaczynasz umierać w momencie, kiedy się rodzisz. I nie ma na to rady. Odtąd już całe życie to przekładanie talii ze śmiercią. Dlatego nie przejmuj się.

Siedzę przy oknie zasnutym mgłą mijającego życia.

Prędzej czy później i ja mógłbym stać się jak ślad, pieczęć

Złotego wieku. Bez wiary, nadziei – czym byłem?

Mógłbym serce w głaz przemienić, twarz – w kamienną niechęć,

Kłamać, dać się okłamać, umrzeć: kto wie? Jesteśmy prochem i pyłem.

Dziś otchłań tu, gdzie rosły drzewa,

O ziemio, ile widzisz zmian!

Gdzie niegdyś ulic szum, dziś tam

Spokojne morze, łódź i mewa.

Wzgórza to cienie, kształty cieni

Zmienne tak bardzo, płynne wszystko

Lądy jak mgła, jak dym, ognisko,

Jak obłok, co się w dal przeniesienia.

I tak dobiłam do czterdziestki. Jules Renard powiedział: „Gdy mamy czterdzieści lat, wcale nie rozumiemy życia lepiej, niż gdy mieliśmy ich dwadzieścia, ale teraz już o tym wiemy i skłonni jesteśmy to przyznać.” Przyznając wtedy, że wciąż jest jeszcze sporo rzeczy, które muszę przemyśleć, uznałam rozpoczynającą się dekadę za okazję do przyjrzenia się z bliska niektórym moim zachowaniom. I czy aby na pewno chcę spędzić w ten sposób kolejne dziesięć lat?

Rzeczywiście, czas płynie nieubłaganie szybko. Mimo to potrafię nadal cieszyć się chwilą i żyć dniem dzisiejszym. Wbrew wszystkiemu i wszystkim chcę tę umiejętność zachować jak najdłużej.

Zrób na ziemi miejsce dla innych, tak jak inni zrobili miejsce dla Ciebie.

Często zastanawiało mnie to, że każdy nasz król (…) poświęcał tak znaczna część swojego żywota i majątku wznoszeniu obszernych, wiecznotrwałych grobowców z granitu i marmuru, podczas gdy za życia nie przeszkadzało mu zamieszkiwanie w pałacu o ścianach z gliny i krytych strzechą dachach.

Za oknem nie wiele zmieniło się, ten sam collage pejzaży, stacyjek, miast, ludzi. Ruchomy skrót życia – miejsca, postaci, sytuacje pojawiają się nagle i już są nieważne, daleko za plecami, a wszystko co ma nastąpić, jest tak samo nieuchwytne i bez znaczenia.

Dobre nie może długo trwać.