Emma Bull

Kłamstwa i złamane przysięgi to broń w rękach twoich wrogów.

Fantazje przemocy,

Tłucznie butelek o ścianę,

Pragnienie ruchu, działania

Na całość.

Hałas samochodów na nocnej ulicy

Widzisz tylne światła przez zasłony,

Tam, gdzie twoje marzenia mkną

Ku drugiej stronie nocy

Na całość.

Na całość, na całość,

Po to, czego pragniesz,

Gdzie istnieje magia, a ty jesteś ogniem na niebie,

Gdy umowa wymaga poświęcenia,

A ty wiesz, że nie możesz umrzeć.

Na krawędzi, na której żyją najlepsi,

Na całość.

Chcesz być bohaterem

Z siekierką, która zaraz opadnie,

Kupiłbyś ją za miłość i chwałę,

Za wszystko.

Chcesz ubierać się na czarno

I tracisz serce na zawsze,

Ścigasz marzenie przez deszcz i grzmoty

Na swój honor

Na całość.

Dla ciebie żaden samochód nie jest dość szybki,

W twoim sercu żadna miłość nie jest prawdziwa.

Czy ległyby w gruzach twoje fantazje,

Gdybym ci powiedziała, że nie jesteś jedyny?

Trzymaj nogi z dala od rury wydechowej,

Unoś podeszwy butów nad jezdnią;

Wdusimy gaz i przekroczymy czerwoną kreskę,

Dotrzemy do kresu,

Będzie słodko,

Pójdziemy na całość.

Kiedy tłum żywo reaguje, rosną ci skrzydła i dajesz z siebie wszystko. Granie dla publiczności, która cię nienawidzi, jest jak brnięcie po szyję przez bagno.

Piję kawę,

Muszę być przytomna i myśleć o tobie.

Boli mnie strasznie

Świadomość, że moje wyobrażenia nie są prawdziwe.

Gdybyś był taki jakiego cię stworzyłam,

Gdyby nie zdradzały cię uczynki,

Jak mogłabym utrzymać się od ciebie z daleka?

Nadal się gubię,

Słowo… a potem nic.

Co naprawdę istnieje, a co jest tylko złudzeniem?

Powiedz mi proszę, co jest sygnałem, a co tylko hałasem?

Czy to zakłócenia,

Czy transmisja, którą odbieram?

Twój wygląd

Pozbawia mnie zdolności myślenia.

Twój głos w telefonie,

Twój słodki i ponury ton.

W co mam wierzyć?

Czy posłałeś mi pocałunek,

Czy to tylko szum na linii?

Czy kiedy się rozłączę, będziesz smutny?

Miej litość, co jest sygnałem, a co tylko hałasem?

Oto twoja fotografia,

Znalazłam ją w dolnej szufladzie.

Kiedy do mnie pisałeś, och,

Zastanawiam się, po co.

Zdjęcie zrobione w deszczu,

Nie widać twojej twarzy.

Połączone kropki nie tworzą linii.

Wciąż wprowadzasz w moje życie zamęt,

Ale choć raz powiedz,

Co jest sygnałem, a co tylko hałasem.

Transformacja nie była natychmiastowa. Ludzka ręka przekształcała się w psią łapę dość długo, podobnie jak męska twarz w zwierzęcy pysk. Wokół Pohuki utworzył się iskrzący wir powietrza, a on sam jakby rozpłynął się w nim. Jednocześnie zapachniało ciepłą ziemią i świeżą wodą. Następnie wir został wchłonięty przez niewyraźną psią postać i chwilę później pojawiła się przed nimi wielka czarna bestia.

– Proszę bardzo – odezwała się futrzastym głosem. – Napatrzyłyście się dobrze. Nie jestem teraz w psim nastroju i chciałbym z powrotem stać się człowiekiem.

Choćby nie wiem jak miły był strażnik, to nadal jest więzienie.

W prawdziwym życiu jesteśmy obsadzani wyłącznie jako statyści.

Czas pędzi, kiedy człowiek dobrze się bawi.

Telefony dzwoniące o najdzikszych porach zawsze budzą niepokój.

Nie bądź łatwą panienką, dobrze?

Pokazał jej wiele twarzy [Pohuka], a ona chciała wiedzieć, czy któraś z nich była prawdziwa.

On ma mnie chronić, natomiast jego nikt nie będzie strzegł.