Cytaty o przemijaniu

No, i tych akacji szkoda. Żal za gardło ściskał, gdy się takie stare drzewa waliły pod piłami jak patyki. Człowiek się urodził z nimi, rósł z nimi, to myślał, że i umrze z nimi.

Wraz z ostatnim egzemplarzem odchodzi cała kategoria rzeczy. Znika, gasi za sobą światło.

Wszystko jednodniowe: i co wspomina, i co jest wspomniane.

Każde westchnienie to jakby cząsteczka życia, która się od człowieka odrywa.

Zapominamy, że życie jest kruche, delikatne, że nie trwa wiecznie. Zachowujemy się wszyscy, jak byśmy byli nieśmiertelni.

Ach! ach! Majorze, dzisiaj żyjem, jutro gnijem,
To tylko nasze, co dziś zjemy i wypijem!

Spytałam go o czasy,
kiedy byliśmy jeszcze tacy młodzi,
naiwni, zapalczywi, głupi, niegotowi.

Trochę z tego zostało, z wyjątkiem młodości
- odpowiedział.

To jest złudna wiara, że miejsca są trwalsze od czasu i śmierci.

Nie uwierzy pan, sprawia mi przykrość, gdy muszę świecę zgasić. Mam wrażenie, jakbym przerywał jej życie. Jakby coś nagle się skończyło, a nic już się nie miało zacząć. Jakbym w sobie coś zgasił. Nie wiem, jak to panu wytłumaczyć.

Bo smutek rodzi się zawsze z czasu, który upływa, a nie zostawia owocu.

Gdyby świat zniknął, nie miałoby to żadnego znaczenia. Liczy się tylko to, że był i że jeszcze jest, bodaj przez sekundę.

Zmarszczki narodu są równie widoczne, jak zmarszczki jednego człowieka.