No, i tych akacji szkoda. Żal za gardło ściskał, gdy się takie stare drzewa waliły pod piłami jak patyki… — Wiesław Myśliwski
No, i tych akacji szkoda. Żal za gardło ściskał, gdy się takie stare drzewa waliły pod piłami jak patyki. Człowiek się urodził z nimi, rósł z nimi, to myślał, że i umrze z nimi.
Rozdział II Droga · s. 55
Więcej z tej książki
Mówi się, że gdzie człowiek się urodził, ziemia jego kołyską. I śmierć jakby się z powrotem do niej tylko położyła. I buja cię, buja, aż stajesz się znów nie narodzony, nie poczęty.
Rozdział IX Brama · s. 490
Od słowa zaczyna się życie i na słowach kończy. Bo śmierć to tak samo tylko koniec słów.
Rozdział IX Brama · s. 489
Cały świat jest jedną mową.
Rozdział IX Brama · s. 488