Cytaty o niewykorzystanych szansach

Życie, jako komentarz do czegoś, czego nie możemy dosięgnąć, a co jest tu, w zasięgu skoku, którego nie wykonujemy.

Napełniały mnie smutkiem wszystkie możliwości, które na przestrzeni życia odsuwamy od siebie: drzwi, które zamykamy; zagubione zeszyty (…) sny, z których po przebudzeniu nic nie pamiętamy.

Mówił, że mnie kocha. A ja nie miałam czasu poznać miłości.

Nas, żyjących w tradycji kultury zachodniej, uczono wiele o naturze zła i naturze grzechu, nigdy jednak nie powiedziano nam, że jednym z najcięższych grzechów jest nieprzeżyte życie. Jesteśmy posłani na ten świat, aby w pełni i do końca przeżyć wszystko, co się obudzi w nas samych, i wszystko, co przyjdzie do nas z zewnątrz.

Wyobraź sobie nieodwracalny, przejmujący aż do fizycznego bólu… żal. Że śmierć, koniec, nie jest już abstraktem, ukrytym daleko za horyzontem. Że tak wiele rzeczy już się nie stanie. Że inni będą uczestniczyć w przeżyciach, które tobie nie będą dane. Że przyjdzie taki dzień, w którym nic już cię nie spotka. I to nie jest strach. To nieopanowany, duszący od środka… żal.

Czyż nie po to organizuje się spotkania tyle lat po maturze? Żeby w cudzych oczach zobaczyć ten sam cień i strach, że to już wszystko, na co nas stać…

Bo życie nie daje nikomu drugiej szansy, a gdyby nawet dawało, takim, jacy jesteśmy, na nic by się nam zdało.

Wiele razy człowiek żałuje, że nie zrobił czegoś z ostrożności.

Tak oto można zmienić bieg całego życia – przez zaniechanie.

Największym głupstwem jest niekorzystanie z nadarzających się okazji.

– Wie pan, któregoś dnia budzi się pan rano i uświadamia sobie nagle, że wszystkie pociągi już odjechały.

– Zawsze jest jakiś pociąg, do którego jeszcze można wsiąść. Zawsze.

Powinnam chyba być bardziej szalona. Ale, jak to bywa z większością ludzi, odkryła to zbyt późno