Cytaty o nadziei

Tam, gdzie jest życie, jest jednak i nadzieja.

Oczywiście każde pokolenie uważa, że jego trudności są wyjątkowe i że musi przyjść Mesjasz, żeby jemu właśnie pomóc. Odkąd kraj zagarnęli Rzymianie, zaczęto się znowu żywiej interesować starymi proroctwami. Nawet starszyzna ze świątyni rzekomo tęskni do Mesjasza.

Módlmy się. Błogosławiony niech będzie Pan, który wskrzesił w nas nadzieję. Chociaż nas ciężko dzisiaj doświadcza, radujmy się, bo wiara nasza, cenniejsza niż złoto, wyjdzie z tej próby umocniona, abyśmy stali się godni ujrzeć Pana, gdy do nas powróci.

W oczach ludzi widać to, co zobaczą, nie to, co widzieli.

Najważniejsze jednak, że do cnót kardynalnych, które uznawali niektórzy filozofowie greccy, takich jak roztropność, sprawiedliwość, męstwo i umiarkowanie, chrześcijaństwo dodało trzy powiązane ze sobą cnoty „teologalne”: wiarę, nadzieję i miłość, które nabierają treści w perspektywie bytu absolutnego, Boga Stwórcy. Wiara polega nie tylko na uznaniu istnienia Boga, ale także na tym, że uzasadnia On wszystko, co istnieje, w prawdzie, dobru i pięknu.

Czas i brak nadziei wyleczą z każdej miłości.

Nie doczekasz świtu, nie odbywszy drogi przez noc.

Kochać to znaczy mieć nadzieję na wygraną, stawiając wszystko na jedną szalę.

Chcę przez to powiedzieć drogi Kosmito, że mamy nadzieję, że niektórzy z nas usilnie starają się odmienić nasz świat i w bezmyślne mechanizmy dominacji tchnąć nieco więcej szerszego widzenia, odpowiedzialności.

Póki człowiek żyje, zwątpić o nim nie wolno. Z najbardziej zdeprawowanym człowiekiem należy tak postępować, aby odczuł i zrozumiał, iż się zawsze ufa w możność jego poprawy. Zawsze trzeba dla niego umieć znaleźć jakieś zdrowe ziarno, które nieraz długo leżeć będzie martwe lub nawet podeptane w jego pamięci, aż wreszcie przyjdzie może chwila, kiedy zacznie kiełkować, wzrośnie, zakwitnie i rozpromieni mu duszę.

Otóż gdy idzie o życie nadprzyrodzone i jego naczelne czynności jakimi są wiara, nadzieja i miłość, nigdzie nie znajdziemy tak czystych i głębokich wzorów, jak w duszy Maryi.

Kiedy umiera nadzieja, pozostaje przetrwanie. I wciąż jest jeszcze Czarna Kompania.