Cytaty o moralności

Tęsknię za idealizmem mej młodości, okresu, w którym istniała dla mnie jeszcze cienka linia podziału pomiędzy dobrem i złem i wierzyłem, że można działać zawsze zgodnie z nienaruszalnymi zasadami. Nie była to praktyczna ani realistyczna postawa, wiem, ale w tym nieprzejednaniu kryła się czysta pasja.

Gdzieś się zapodziała etyka, żyjemy w świecie martwych wartości, rozkoszy bez radości i bezsensownych działań.

Istota dobrego leczenia polega na umiejętności współczucia i poczuciu etyki, bez których święta sztuka uzdrawiania degeneruje się i przeradza w zwykłą szarlatanerią.

Poświęcaj mniej czasu na zastanawianie się, kto ma rację, a więcej na rozważanie, co jest słuszne.

Dobro i zło nie zależą od upływu czasu, Davidzie. Są odciśnięte w naszym sercu, w naszej duszy. Wszyscy doświadczamy impulsów, pragnień, pokus…Jedni je kontrolują, inni im się poddają: na tym polega istota wiary religijnej.

(…) wielkość występku – a również i cnoty – zależy tylko od okoliczności.

W tym wypadku problem bierze się stąd, że człowiek jest istotą moralną wrzucona w niemoralny wszechświat i skazana na egzystencję, która nieuchronnie się kończy i nie ma innego sensu niż zachowanie gatunku. Nie da się żyć zbyt długo w realnym świecie. W każdym razie istota ludzka nie potrafi. Większą część życia spędzamy, śniąc, przede wszystkim na jawie.

Ten, kto ma władzę posiada nie tylko moralność, lecz również prawdę o swoim czasie.

Najważniejsza jest władza: to władza ustala moralność człowieka; moralność jest zawsze moralnością zwycięzcy.

Zdumiony byłem odkryciem, jak wiele przyjemności znajduje się czyniąc dobrze, i skłonny jestem przypuszczać, że ci, których zwykliśmy nazywać cnotliwymi, nie mają może takiej zasługi, jak by się zdawało.

Od ilu niezależnych od nas okoliczności zawisła przerażająca alternatywa uczciwości lub zepsucia.

Czymże byłaby cnota bez obowiązków, jakie nakłada? Świadectwo jej mieści się w poświęceniach, nagroda w sercu. Zaprzeczyć takim prawdom zdolni są tylko ci, którzy mają interes w tym, aby ich nie widzieć, i którzy, już skażeni jadem zepsucia, próbują usprawiedliwić swoje błędne postępki za pomocą błędnych rozumowań.